bugün
- gittiğinizde resmen köy gibi dediğiniz yerler6
- faiz yer misiniz ya da yiyor musunuz9
- bir doktorun sosyal medyada yaptığı paylaşım8
- ne kadar yaşlısın21
- zehirli mantarlar12
- osmanlının çöküş yılları5
- ne senden öncesi ne senden sonrası3
- gecenin şarkısı15
- seni istiyorum diye msj atan trans kadın3
- sevgiliniz sözlük kullandığınızı biliyor mu11
- ben kaşarım diyen kız5
- nasıl uyuyorsun geceleri nasıl5
- ballanan erkek sertliği3
- okuldan fazla cami olması saçma2
- istanbul sarıyer uskumruköy aslanı4
- didem soydan5
- sözlükten hatun düşürmek8
- sahip olmak istenen yetenekler4
- apartmanlara girip ayakkabı çalan hırsızlar6
- motor kaskı takan erkeklerin çok seksi olması2
- aspava4
- uzlet3
- ikna edip döndüremediklerimiz6
- ak partili rümeysa kadak'ın evlenmesi2
- sevgiliyle arkadaş olmak5
- ioanna kuçuradi4
- nervio'ya yapılabilecek yemekler16
- korku filmi klişeleri2
- midye dolma3
- gecenin duası4
- bir pazar günü6
- bruce willis'in son hali4
- zayıflama iğnesi4
- iranda nükleer savaş olurmu8
- mervelere giden kızla ciddi düşünmek7
- tofaşla köy yolu4
- sevgiliyle sohbet etmek3
- gassal dizisi2
- ismet sözlüğe meme atsın kampanyası10
- sude sendromu9
- canınız sıkılınca ne yapıyorsunuz4
- amedspor5
- gta 637
- uludağ şikayet10
- simyacılık4
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- kurallara uymanın erdem sayılması2
- terör örgütü liderinin villasını havadan bombalama9
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- gta 6 da 9 farklı son olması3
dün gece saat iki sularında başlayan ve sabaha kadar devam eden kavgadan sonra, kendi kendime "birbirini deli gibi severek evlenen insanlar nasıl oluyor da bu hale gelebiliyor" diye defalarca sordum. birbirlerine kadar iğrenç şeyler söylediler, hem de bağıra bağıra.. saygılarını o kadar yitirmişler ki, inceldiği yerden kopsun felsefesi yerleşmiş beyinlerine..
komşularımızdan bahsediyorum. komşum diyorum ama kendilerini tanımıyorum, hatta görmedim bile. aslında nerde oturduklarını bile bilmiyorum. ama bağırdıklarında evimden duyabiliyorum seslerini. sadece bu bilgi var elimde. komşum sayılırlar yani.*
sonra deliler gibi aşık olduğum sevgilim geldi aklıma. sevgilim dediysem de ayrıldık kendisiyle dört ay önce. iki buçuk yılın ardından hem de. abartılacak bir zaman dilimi değil belki ama tüketim dünyasında gayet hatırı sayılır bir süre sanırım.
düşündüm uzun uzun. kavgalarımızı, onun karakterini, tavırlarını, bakış açısını en çok da bencilliğini.. çok bencildi be arkadaş. o kadar sinir o kadar kıskançlık nereye kadar devam ettirebilirdi ki bir ilişkiyi. ayrılınca savaştan çıkmış kadar yorgun olmam ve hala kendime gelememem sanırım bu yüzden. o kadar yormuş ki beni handikaplarıyla uğraşmak...
uzun uzadıya anlatmak istemiyorum ama sabahın ilk ışıklarında vermiş olduğum kadar "iyi ki ayrılmışız" oldu. karakterim gereği çok sabırlıyım, çok iyimserim, çok fedakar olduğumdan her türlü olumsuzluğa katlanıyorum ama yetmiyor. bencilliklerine daha ne kadar dayanabilirdim bilmiyorum. sanırım evlilik için daha farklı unsurların bir araya gelmesi gerekiyor. anlayış gibi, huzur gibi, paylaşmak gibi, sadakat gibi...
şimdiyse bir ömür boyunca evlenmeyecekmişim gibi hissediyorum. sanki hiç sevemeyecekmişim yada kimse beni sevmeyecekmiş gibi geliyor. yine tahmin ediyorum ki psikolojim biraz bozuk olduğundan dolayı böyle şeyler düşünüyorum. illa ki eskisinden de güzel anlar yaşayacağım. yaşarım dimi?
evlilik mi? tüylerim diken diken...
komşularımızdan bahsediyorum. komşum diyorum ama kendilerini tanımıyorum, hatta görmedim bile. aslında nerde oturduklarını bile bilmiyorum. ama bağırdıklarında evimden duyabiliyorum seslerini. sadece bu bilgi var elimde. komşum sayılırlar yani.*
sonra deliler gibi aşık olduğum sevgilim geldi aklıma. sevgilim dediysem de ayrıldık kendisiyle dört ay önce. iki buçuk yılın ardından hem de. abartılacak bir zaman dilimi değil belki ama tüketim dünyasında gayet hatırı sayılır bir süre sanırım.
düşündüm uzun uzun. kavgalarımızı, onun karakterini, tavırlarını, bakış açısını en çok da bencilliğini.. çok bencildi be arkadaş. o kadar sinir o kadar kıskançlık nereye kadar devam ettirebilirdi ki bir ilişkiyi. ayrılınca savaştan çıkmış kadar yorgun olmam ve hala kendime gelememem sanırım bu yüzden. o kadar yormuş ki beni handikaplarıyla uğraşmak...
uzun uzadıya anlatmak istemiyorum ama sabahın ilk ışıklarında vermiş olduğum kadar "iyi ki ayrılmışız" oldu. karakterim gereği çok sabırlıyım, çok iyimserim, çok fedakar olduğumdan her türlü olumsuzluğa katlanıyorum ama yetmiyor. bencilliklerine daha ne kadar dayanabilirdim bilmiyorum. sanırım evlilik için daha farklı unsurların bir araya gelmesi gerekiyor. anlayış gibi, huzur gibi, paylaşmak gibi, sadakat gibi...
şimdiyse bir ömür boyunca evlenmeyecekmişim gibi hissediyorum. sanki hiç sevemeyecekmişim yada kimse beni sevmeyecekmiş gibi geliyor. yine tahmin ediyorum ki psikolojim biraz bozuk olduğundan dolayı böyle şeyler düşünüyorum. illa ki eskisinden de güzel anlar yaşayacağım. yaşarım dimi?
evlilik mi? tüylerim diken diken...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com