u2

zamaninda avcilarda kaybedilen (muhtemelen sivil polislerin isi) liceli bir yurttasimiza ilgisiz kalmamis grup.

http://www.radikal.com.tr...09.2010&CategoryID=41

1997 yılıydı. U2 yeni çıkan 'Pop' albümlerine 1995'te 'kaybolan' Fehmi Tosun'a dair başlıktaki notu düşmüştü. Hikâyeyi, AiHM'e uzanan kayıplar mücadelesini yılmadan sürdüren eşi Hanım Tosun anlattı. Tosun ailesi Bono'yla tanışıp teşekkür de etmek arzusunda…

PINAR ÖĞÜNÇ (Arşivi)

Takvimler 19 Ekim 1995’i gösteriyordu. Beş çocuk babası, 36 yaşındaki Fehmi Tosun, istanbul Avcılar’daki evinin önünde, ellerinde telsiz ve silah olan kişiler tarafından beyaz bir Renault araca bindirildi. Çocukları, eşi çığlık çığlığa bağırırken Fehmi Tosun’un son lafı “Beni öldürecekler” oldu. Renault, etrafına tutunan çocukları sürükleyerek, gün ortasında, mahallelinin gözleri önünde uzaklaştı. O günden sonra Diyarbakır, Liceli Fehmi Tosun’dan bir daha haber alınamadı.
Eşi Hanım Tosun çalmadık kapı bırakmadı, altı ay içinde Türkiye sınırları dahilinde hukuki yollarla bir yere ulaşılamayacağı netleşince Avrupa insan Hakları Mahkemesi’ine başvurdu, güvence altına alınmış yaşam hakkının, ayrımcılık, işkence, kötü muamele ve insan onuruna ait muamele yasağının, etkin yargılanma hakkının hesabını sormak istedi. Bir yandan insan Hakları Derneği’yle (iHD) birlikte tüm kayıp yakınları her cumartesi Galatasaray’da o malum noktada buluşmaya başladılar. Hanım Tosun, şimdiye dek sayısı neredeyse 300’ü bulan Cumartesi Anneleri / insanları buluşmalarından çok azını kaçırdı. Çocuklarını o meydanda büyüttü. Kendisi de gözaltına alındı, tehditlerle karşılaştı. Eşinin akıbetini asla öğrenemedi ama peşini bırakmadı.
1997’de faili meçhul cinayetlerden adlı adınca söz edilemez, az insan sesini çıkarabilirken, çok uzaklardan beklenmedik bir omuz gelmişti. O cumartesi buluşmasında Hanım Tosun’un etrafında yabancı basından bir sürü kamera, fotoğraf makinesi vardı. Çünkü U2, yeni çıkan albümleri ‘Pop’un kartonetine, “Türkiye’de ‘kaybedilen’ Fehmi Tosun’u hatırlayın” yazmıştı.
Daha çok da bu mesaj üzerinden doğan, U2’nun Türkiye’ye insan hakları ihlalleri yüzünden gelmediği efsanesi seneler içinde büyüdü; sahne boyutları, stadyum konseri tertiplemenin müşkülatı falan gündeme gelmedi pek. Olsun, yine de başta niyetleri iyiymiş. 2000 yılında http://www.chivi.com’un başlattığı madem öyle, ‘U2 Diyarbakır’a!’ imza kampanyasından haberdar olsalardı, belki işler değişirmiş.