vicdanın gereksizliği üzerine

Vicdan olgusunun gereksizliğini yüzlere bir tokat gibi çarpma durumudur.
Ah çoğunluk, sizler toplumun size giydirdiği yamalı eski püsküleri giymekten sadistçe bir zevk alırsınız!
Vicdanmış! Ne tuhaf şey. Hangi vicdan?
Hep başkalarının uydurduklarının üzerinden geçinirsiniz siz. Atalarınızın, dedelerinizin küçülmüş kıyafetlerini giyersiniz.
Sizin o vicdan dediğiniz şey ancak karnınızda yanan topluma uyum sağlama ateşidir.
"Ah ben bunu çalardım da vicdanım el vermez", "sana ağır konuşurum ama vicdan sahibi biriyim dua et.", "onu o vakitte sokakta bırakmaya vicdanım el vermedi".
Yalanlarınızı görüyor musunuz? Ya sebep olduğunuz şeyleri?
Mutlak iyinin var olduğu dünyaya böyle giremezsiniz gençler, üzgünüm. Laf olsun diye değil, gerçekten üzgünüm.
Alın bu fikri, ve geliştirin! Zihinlerinizi sarsarak uyandırın gerekirse. Bunu yapmayacak olanlar içinse nietzsche'm ne güzel demiş: "ben bu kulaklara göre ağız değilim!"
Uyuyanlara;

Tatlı ve ahlaksız rüyalar.