bugün
- bedelini ödeyen yazarlar17
- şu antipanik'in ilgisini verin artık lütfen16
- sözlükte kız taklidi yapmak17
- arkadaşlar ne yesek9
- kuru milliyetçilikle kafa silken insan5
- filistin37
- insan olmaya çeyrek kala adlı yazarı sevmemek10
- sözlük kızlarının içli köfteleri10
- redbull5
- bir erko kişisi ile arkadaş olunur mu15
- fon kurdum para yatırır mısınız8
- adana lezzet festivali5
- seksten önce dua etmek10
- sözlük kızlarının tantunici7
- israil'i allah cezalandıracak9
- bu kalp seni unutur mu5
- yazarların tavana bakarken düşündüğü şeyler5
- 1 kasım 2026 sosyal medya yasağı5
- nervio'nun canının devamlı yaprak çekmesi11
- güzelsen koy resmini görelim6
- kalpteki boşluk hissi4
- antipanik'e bir şey söyle22
- hayat yaşamaya değer mi5
- fıstık ezmesi vs fındık ezmesi5
- allah beni izmir'e dönmeye mecbur bırakmasın3
- herkese iyi geceler renkli rüyalar5
- silvermist'e iki şey söyle20
- tarhana çorbası12
- özelden şeftalisini atan yazar14
- ayağı kesip camdan dışarı atmak3
- antipanik sizce biraz antipatik mi8
- izmir tulum4
- sapık şarkı sözleri10
- gocu'yu özlemek4
- sözlük kızalarının takosu5
- sözlük kızlarının kombinleri15
- porno entelektüelliği8
- namazlı meal yazıp kuran da namaz var diyen avel9
- nöbetteyim sözlük3
- geceye acı ama gerçek bir cümle bırak9
- kendini evleneceği kıza saklayan erkek9
- izmir8
- arkadaşlar bir şey soracağım11
- yakışıklı olgun erkekler6
- alttaki yazara bir şey söyle24
- mantısıyla meşhur olan ilimiz10
- 9 ekim 2026 galatasaray kasımpaşa maçı36
- uludağ sözlük yazarlarının kalpleri3
- ucan tekme atan hipopotam47
- fıstık vs fındık3
ilerde bir gün torunum olursa anlatacağım, sarılı turunculu otobüslerine hayran olduğum otobüs firması.
bütün muavinleriyle, şoförleriyle "kanka" olmuştum. çocuktum, anneannemlere hep asya tur'la giderdik. anneannemin kiracısının 4 çocuğu vardı, hepsiyle de süper anlaşırdım. oynardık, eğlenirdik. harika günlerdi. eve döneceğimiz zaman deli gibi ağlardım. belki de yaşadığım yeri o yüzden sevmiyorum şimdi.
her neyse. ilkokulda öğretmenim, bir tanıdığıma mektup yazmamı istemişti de izmit'teki teyzeme yazmıştım. o mektubu hala saklar teyzem. "asya turlar hala işliyor mu?" dizeleri de yine o mektuptadır. çocukluğumun en güzel günlerini yaşatan, o güzel günlerin bir parçası olarak kalan bir firmadır asya tur. muavinlerine "anneannemlere gidiyoruz!" diye bağırabildiğim, şoförüne "ya burda başka yer yazıyo, biz gölcük'e gitçez ama, oraya sürsene!" diyebildiğim, yazıhanesinde türlü ikramlarla karşılanabildiğim, firmadan öte bir şeydir bu benim gözümde.
efe tur'a karşı da antipatim vardı her zaman bu yüzden. asya tur'un battığını öğrendiğimde de uzun süre ağlamıştım. olayın metro'yla alakasını öğrendiğim günden sonra da asla onunla yolculuk etmedim, ne olup olmadığını bilmediğim halde.
geçen gün otogarda beyaz iki otobüs gördüm. üzerinde 3 dünya vardı, asya tur yazıyordu. batmalarına yakın, farklı renklerde otobüs kullandıkları gelmişti aklıma. "kırmızı asya tur mu olur!" diye çemkirmelerim, tekirdağ yollarında asya tur görüp "bu istanbul'dan buraya niye geliyo, gölcük-istanbul çalışmıyo mu bunlar?" diye sormalarım canlandı o an, yine duygulandım.
aha bu entrymi girerken de gözlerim doldu. bir çalışanı varsa, bu entrymi okumuşsa falan haber versin, gözünüzü seveyim.
"battığımız falan yok ulan, yine geliyoruz" desin. yine sarı-turuncu otobüsle gideyim izmit'e. kiracının çocuklarıyla "otobüsçülük" oynayayım. şoför olayım, arkadaşım da muavin olsun. otobüs prenses olsun ama üzerinde asya tur yazsın, servis falan da istemiyorum mna koyim, geri gelsin ulan bu firma! üzerinde asya tur yazan otobüs sefer yapsın!
üşüyorum reis!
düzeltme: hassiktir, hala varmış laaaan!
bütün muavinleriyle, şoförleriyle "kanka" olmuştum. çocuktum, anneannemlere hep asya tur'la giderdik. anneannemin kiracısının 4 çocuğu vardı, hepsiyle de süper anlaşırdım. oynardık, eğlenirdik. harika günlerdi. eve döneceğimiz zaman deli gibi ağlardım. belki de yaşadığım yeri o yüzden sevmiyorum şimdi.
her neyse. ilkokulda öğretmenim, bir tanıdığıma mektup yazmamı istemişti de izmit'teki teyzeme yazmıştım. o mektubu hala saklar teyzem. "asya turlar hala işliyor mu?" dizeleri de yine o mektuptadır. çocukluğumun en güzel günlerini yaşatan, o güzel günlerin bir parçası olarak kalan bir firmadır asya tur. muavinlerine "anneannemlere gidiyoruz!" diye bağırabildiğim, şoförüne "ya burda başka yer yazıyo, biz gölcük'e gitçez ama, oraya sürsene!" diyebildiğim, yazıhanesinde türlü ikramlarla karşılanabildiğim, firmadan öte bir şeydir bu benim gözümde.
efe tur'a karşı da antipatim vardı her zaman bu yüzden. asya tur'un battığını öğrendiğimde de uzun süre ağlamıştım. olayın metro'yla alakasını öğrendiğim günden sonra da asla onunla yolculuk etmedim, ne olup olmadığını bilmediğim halde.
geçen gün otogarda beyaz iki otobüs gördüm. üzerinde 3 dünya vardı, asya tur yazıyordu. batmalarına yakın, farklı renklerde otobüs kullandıkları gelmişti aklıma. "kırmızı asya tur mu olur!" diye çemkirmelerim, tekirdağ yollarında asya tur görüp "bu istanbul'dan buraya niye geliyo, gölcük-istanbul çalışmıyo mu bunlar?" diye sormalarım canlandı o an, yine duygulandım.
aha bu entrymi girerken de gözlerim doldu. bir çalışanı varsa, bu entrymi okumuşsa falan haber versin, gözünüzü seveyim.
"battığımız falan yok ulan, yine geliyoruz" desin. yine sarı-turuncu otobüsle gideyim izmit'e. kiracının çocuklarıyla "otobüsçülük" oynayayım. şoför olayım, arkadaşım da muavin olsun. otobüs prenses olsun ama üzerinde asya tur yazsın, servis falan da istemiyorum mna koyim, geri gelsin ulan bu firma! üzerinde asya tur yazan otobüs sefer yapsın!
üşüyorum reis!
düzeltme: hassiktir, hala varmış laaaan!
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar