bugün
- bedelini ödeyen yazarlar17
- şu antipanik'in ilgisini verin artık lütfen16
- arkadaşlar ne yesek9
- kuru milliyetçilikle kafa silken insan4
- redbull5
- sözlükte kız taklidi yapmak17
- insan olmaya çeyrek kala adlı yazarı sevmemek10
- allah beni izmir'e dönmeye mecbur bırakmasın3
- sözlük kızlarının içli köfteleri10
- adana lezzet festivali5
- fon kurdum para yatırır mısınız8
- kalpteki boşluk hissi4
- filistin37
- bu kalp seni unutur mu5
- yazarların tavana bakarken düşündüğü şeyler5
- hayat yaşamaya değer mi5
- sözlük kızlarının tantunici7
- güzelsen koy resmini görelim6
- fıstık ezmesi vs fındık ezmesi5
- herkese iyi geceler renkli rüyalar5
- seksten önce dua etmek10
- bir erko kişisi ile arkadaş olunur mu15
- israil'i allah cezalandıracak9
- izmir8
- nervio'nun canının devamlı yaprak çekmesi11
- izmir tulum4
- tarhana çorbası12
- nöbetteyim sözlük3
- gocu'yu özlemek4
- geceye acı ama gerçek bir cümle bırak9
- antipanik'e bir şey söyle22
- silvermist'e iki şey söyle20
- havai fişek2
- karton toplayan çocuk3
- antipanik sizce biraz antipatik mi8
- uludağ sözlük yazarlarının kalpleri3
- sözlük kızalarının takosu5
- fıstık vs fındık3
- özelden şeftalisini atan yazar14
- biraya patlayan şeker katıp ölmeyi beklemek3
- manifest erkeği3
- tanısanız çok seveceğiniz yazarlar listesi3
- namazlı meal yazıp kuran da namaz var diyen avel9
- sapık şarkı sözleri10
- porno entelektüelliği8
- yakışıklı olgun erkekler6
- ten uyumu vs kafa uyumu2
- gilded hoplatması3
- sözlük kızlarının kombinleri15
- kendini evleneceği kıza saklayan erkek9
ilerde bir gün torunum olursa anlatacağım, sarılı turunculu otobüslerine hayran olduğum otobüs firması.
bütün muavinleriyle, şoförleriyle "kanka" olmuştum. çocuktum, anneannemlere hep asya tur'la giderdik. anneannemin kiracısının 4 çocuğu vardı, hepsiyle de süper anlaşırdım. oynardık, eğlenirdik. harika günlerdi. eve döneceğimiz zaman deli gibi ağlardım. belki de yaşadığım yeri o yüzden sevmiyorum şimdi.
her neyse. ilkokulda öğretmenim, bir tanıdığıma mektup yazmamı istemişti de izmit'teki teyzeme yazmıştım. o mektubu hala saklar teyzem. "asya turlar hala işliyor mu?" dizeleri de yine o mektuptadır. çocukluğumun en güzel günlerini yaşatan, o güzel günlerin bir parçası olarak kalan bir firmadır asya tur. muavinlerine "anneannemlere gidiyoruz!" diye bağırabildiğim, şoförüne "ya burda başka yer yazıyo, biz gölcük'e gitçez ama, oraya sürsene!" diyebildiğim, yazıhanesinde türlü ikramlarla karşılanabildiğim, firmadan öte bir şeydir bu benim gözümde.
efe tur'a karşı da antipatim vardı her zaman bu yüzden. asya tur'un battığını öğrendiğimde de uzun süre ağlamıştım. olayın metro'yla alakasını öğrendiğim günden sonra da asla onunla yolculuk etmedim, ne olup olmadığını bilmediğim halde.
geçen gün otogarda beyaz iki otobüs gördüm. üzerinde 3 dünya vardı, asya tur yazıyordu. batmalarına yakın, farklı renklerde otobüs kullandıkları gelmişti aklıma. "kırmızı asya tur mu olur!" diye çemkirmelerim, tekirdağ yollarında asya tur görüp "bu istanbul'dan buraya niye geliyo, gölcük-istanbul çalışmıyo mu bunlar?" diye sormalarım canlandı o an, yine duygulandım.
aha bu entrymi girerken de gözlerim doldu. bir çalışanı varsa, bu entrymi okumuşsa falan haber versin, gözünüzü seveyim.
"battığımız falan yok ulan, yine geliyoruz" desin. yine sarı-turuncu otobüsle gideyim izmit'e. kiracının çocuklarıyla "otobüsçülük" oynayayım. şoför olayım, arkadaşım da muavin olsun. otobüs prenses olsun ama üzerinde asya tur yazsın, servis falan da istemiyorum mna koyim, geri gelsin ulan bu firma! üzerinde asya tur yazan otobüs sefer yapsın!
üşüyorum reis!
düzeltme: hassiktir, hala varmış laaaan!
bütün muavinleriyle, şoförleriyle "kanka" olmuştum. çocuktum, anneannemlere hep asya tur'la giderdik. anneannemin kiracısının 4 çocuğu vardı, hepsiyle de süper anlaşırdım. oynardık, eğlenirdik. harika günlerdi. eve döneceğimiz zaman deli gibi ağlardım. belki de yaşadığım yeri o yüzden sevmiyorum şimdi.
her neyse. ilkokulda öğretmenim, bir tanıdığıma mektup yazmamı istemişti de izmit'teki teyzeme yazmıştım. o mektubu hala saklar teyzem. "asya turlar hala işliyor mu?" dizeleri de yine o mektuptadır. çocukluğumun en güzel günlerini yaşatan, o güzel günlerin bir parçası olarak kalan bir firmadır asya tur. muavinlerine "anneannemlere gidiyoruz!" diye bağırabildiğim, şoförüne "ya burda başka yer yazıyo, biz gölcük'e gitçez ama, oraya sürsene!" diyebildiğim, yazıhanesinde türlü ikramlarla karşılanabildiğim, firmadan öte bir şeydir bu benim gözümde.
efe tur'a karşı da antipatim vardı her zaman bu yüzden. asya tur'un battığını öğrendiğimde de uzun süre ağlamıştım. olayın metro'yla alakasını öğrendiğim günden sonra da asla onunla yolculuk etmedim, ne olup olmadığını bilmediğim halde.
geçen gün otogarda beyaz iki otobüs gördüm. üzerinde 3 dünya vardı, asya tur yazıyordu. batmalarına yakın, farklı renklerde otobüs kullandıkları gelmişti aklıma. "kırmızı asya tur mu olur!" diye çemkirmelerim, tekirdağ yollarında asya tur görüp "bu istanbul'dan buraya niye geliyo, gölcük-istanbul çalışmıyo mu bunlar?" diye sormalarım canlandı o an, yine duygulandım.
aha bu entrymi girerken de gözlerim doldu. bir çalışanı varsa, bu entrymi okumuşsa falan haber versin, gözünüzü seveyim.
"battığımız falan yok ulan, yine geliyoruz" desin. yine sarı-turuncu otobüsle gideyim izmit'e. kiracının çocuklarıyla "otobüsçülük" oynayayım. şoför olayım, arkadaşım da muavin olsun. otobüs prenses olsun ama üzerinde asya tur yazsın, servis falan da istemiyorum mna koyim, geri gelsin ulan bu firma! üzerinde asya tur yazan otobüs sefer yapsın!
üşüyorum reis!
düzeltme: hassiktir, hala varmış laaaan!
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar