bugün
- ragnar rockefeller36
- ilk buluşmada evden kek getiren kız12
- sözlük yazarlarının trileçeleri9
- ilk buluşmada masa altından aleti yoklayan kız13
- uzun boylu kızın ayağı3
- valiz hazırlamak4
- evli olduğunu saklayan kişi7
- tek gecelik ilişki yaşayan kadınlar4
- ayaklarını görünce hoşlanılan kızdan soğumak3
- lahmacunun yanında ne içilir7
- yalnız hissetmek4
- ayak fetişi erkek popüler kültürün köpeğidir5
- türkiyede konuşma dilinin bozulma sebebi7
- dudaktan öpmek vs boyundan öpmek vs ayaktan öpmek2
- kızların yakışıklı ve zengin erkeklere güvenmemesi7
- ilk buluşmada evden erkek getiren kız3
- ayak fetişistiyim ve bununla gurur duyuyorum4
- evde kalmış 30 yaş üstü kadın yazarlar18
- kadın poposunun müthiş hipnoz etkisi4
- 5 temmuz 2026 paraguay fransa maçı9
- babalarımız gibi erkeklerin yetişmemesi13
- ama yürümek2
- akrep soksa hangi yazarın emmesini istersin8
- erkeklerin meme sevdası3
- küçük kadınlar4
- almanya5
- buna da kalkma be3
- gay sevgiliye lezbiyen bir kızın musallat olması2
- en sevdiği film şabaniye olan insan2
- kuran kursları4
- mackolik3
- ispanya3
- bu saatte uyanan insanın amacı3
- bir ilişkiyi kim yönetir22
- bugün ne yaptınız12
- ayak fetişinin başlangıcı2
- isviçre2
- anlık sinir patlamaları3
- belçika3
- sözlükçülerin en iyi 5 roman listesi7
- fondöten sürmek10
- tarihteki ilk ayak fetişisti2
- anın görüntüsü12
- ciddi ciddi aşure seven insan30
- sinema tarihinde ayak fantazisi sahneleri5
- yazarların spor programları3
- hot girl summer6
- totosu yağ bağlamak2
- pkklıların anası ve babasının türü nedir2
- velvet35
ilerde bir gün torunum olursa anlatacağım, sarılı turunculu otobüslerine hayran olduğum otobüs firması.
bütün muavinleriyle, şoförleriyle "kanka" olmuştum. çocuktum, anneannemlere hep asya tur'la giderdik. anneannemin kiracısının 4 çocuğu vardı, hepsiyle de süper anlaşırdım. oynardık, eğlenirdik. harika günlerdi. eve döneceğimiz zaman deli gibi ağlardım. belki de yaşadığım yeri o yüzden sevmiyorum şimdi.
her neyse. ilkokulda öğretmenim, bir tanıdığıma mektup yazmamı istemişti de izmit'teki teyzeme yazmıştım. o mektubu hala saklar teyzem. "asya turlar hala işliyor mu?" dizeleri de yine o mektuptadır. çocukluğumun en güzel günlerini yaşatan, o güzel günlerin bir parçası olarak kalan bir firmadır asya tur. muavinlerine "anneannemlere gidiyoruz!" diye bağırabildiğim, şoförüne "ya burda başka yer yazıyo, biz gölcük'e gitçez ama, oraya sürsene!" diyebildiğim, yazıhanesinde türlü ikramlarla karşılanabildiğim, firmadan öte bir şeydir bu benim gözümde.
efe tur'a karşı da antipatim vardı her zaman bu yüzden. asya tur'un battığını öğrendiğimde de uzun süre ağlamıştım. olayın metro'yla alakasını öğrendiğim günden sonra da asla onunla yolculuk etmedim, ne olup olmadığını bilmediğim halde.
geçen gün otogarda beyaz iki otobüs gördüm. üzerinde 3 dünya vardı, asya tur yazıyordu. batmalarına yakın, farklı renklerde otobüs kullandıkları gelmişti aklıma. "kırmızı asya tur mu olur!" diye çemkirmelerim, tekirdağ yollarında asya tur görüp "bu istanbul'dan buraya niye geliyo, gölcük-istanbul çalışmıyo mu bunlar?" diye sormalarım canlandı o an, yine duygulandım.
aha bu entrymi girerken de gözlerim doldu. bir çalışanı varsa, bu entrymi okumuşsa falan haber versin, gözünüzü seveyim.
"battığımız falan yok ulan, yine geliyoruz" desin. yine sarı-turuncu otobüsle gideyim izmit'e. kiracının çocuklarıyla "otobüsçülük" oynayayım. şoför olayım, arkadaşım da muavin olsun. otobüs prenses olsun ama üzerinde asya tur yazsın, servis falan da istemiyorum mna koyim, geri gelsin ulan bu firma! üzerinde asya tur yazan otobüs sefer yapsın!
üşüyorum reis!
düzeltme: hassiktir, hala varmış laaaan!
bütün muavinleriyle, şoförleriyle "kanka" olmuştum. çocuktum, anneannemlere hep asya tur'la giderdik. anneannemin kiracısının 4 çocuğu vardı, hepsiyle de süper anlaşırdım. oynardık, eğlenirdik. harika günlerdi. eve döneceğimiz zaman deli gibi ağlardım. belki de yaşadığım yeri o yüzden sevmiyorum şimdi.
her neyse. ilkokulda öğretmenim, bir tanıdığıma mektup yazmamı istemişti de izmit'teki teyzeme yazmıştım. o mektubu hala saklar teyzem. "asya turlar hala işliyor mu?" dizeleri de yine o mektuptadır. çocukluğumun en güzel günlerini yaşatan, o güzel günlerin bir parçası olarak kalan bir firmadır asya tur. muavinlerine "anneannemlere gidiyoruz!" diye bağırabildiğim, şoförüne "ya burda başka yer yazıyo, biz gölcük'e gitçez ama, oraya sürsene!" diyebildiğim, yazıhanesinde türlü ikramlarla karşılanabildiğim, firmadan öte bir şeydir bu benim gözümde.
efe tur'a karşı da antipatim vardı her zaman bu yüzden. asya tur'un battığını öğrendiğimde de uzun süre ağlamıştım. olayın metro'yla alakasını öğrendiğim günden sonra da asla onunla yolculuk etmedim, ne olup olmadığını bilmediğim halde.
geçen gün otogarda beyaz iki otobüs gördüm. üzerinde 3 dünya vardı, asya tur yazıyordu. batmalarına yakın, farklı renklerde otobüs kullandıkları gelmişti aklıma. "kırmızı asya tur mu olur!" diye çemkirmelerim, tekirdağ yollarında asya tur görüp "bu istanbul'dan buraya niye geliyo, gölcük-istanbul çalışmıyo mu bunlar?" diye sormalarım canlandı o an, yine duygulandım.
aha bu entrymi girerken de gözlerim doldu. bir çalışanı varsa, bu entrymi okumuşsa falan haber versin, gözünüzü seveyim.
"battığımız falan yok ulan, yine geliyoruz" desin. yine sarı-turuncu otobüsle gideyim izmit'e. kiracının çocuklarıyla "otobüsçülük" oynayayım. şoför olayım, arkadaşım da muavin olsun. otobüs prenses olsun ama üzerinde asya tur yazsın, servis falan da istemiyorum mna koyim, geri gelsin ulan bu firma! üzerinde asya tur yazan otobüs sefer yapsın!
üşüyorum reis!
düzeltme: hassiktir, hala varmış laaaan!
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar