simitçi

sabahın sekizinden başlayıp akşama kadar "simiiitçiii, taaze simitleer" diye evimin etrafında dolanan temiz yüzlü çocuk.

an itibariyle de gezinmektedir; bu entry'i girmemin nedeni de budur. alışıldık " smieeeeğğğöööeeiiüüüeee" simitçilerinin tersine bu çocuk o kadar trt'li bir çizgide ki; sesini duyduğunuzda içinizde bir yerler eriyor. kötü hissediyosunuz kısacası.

converseleri, sweati, beyaz teni ve titrek sesiyle "senin dünyandanım lan"ı yüzüme vruyor sanki. "gel simit satma aq, bakarım ben sana" diyesi geliyor insanın. peki öncekiler neden öyle gelmiyordu ki??

çok net bi çizgi varmış demek. ne kadar da yok desek kölelik sürüyormuş dedim kendime bugün.

kara, kuru, kirli kılıklı, gırtlaktan konuşan (bağıran) tipler her türlü "düşük" işi yapabilir gibi bi mantalite işlemiş damarlarıma, bugün farkettim.

yok lan çağırıp bi bira ısmarlıycam ben bu çocuğa, içim gitti.