yaran monologlar

Yetişin! Hırsız var! Yakalayın! Adam öldürüyorlar! Cankurtaran yok mu? Hak, adalet nerede? Allah yok mu? Vurdular! Canımı aldılar! Gırtlağımı kestiler! Paramı çaldılar, paramı! Kim çaldı kim? Ne oldu? Nerede? Nereye saklandı? Ne yapayım? Nasıl bulayım? Nereye koşayım? Nereye koşmayayım? Şurada mı acaba? Burada mı yoksa? Kim o? Dur! Yakaladım. Ver paralarımı haydut (kendi kendini yakalar) Eyvah ! Benmişim yakaladığım.

Nerdeyim, bilmiyorum ki ! Ben kimim ? Ne yapıyorum? Bilmiyorum. Oldu bana olanlar! Param! Zavallı paracığım! Canım, sevgilim benim! Aldılar elimden seni! Sen olmayınca ben neye sığınırım artık, neyle avunur, neyle sevinirim? Her şey bitti benim için, dünyada yapacak işim kalmadı benim! Sensiz ne yaparım, nasıl yaşarım? Olacak şey mi?

Yaptılar bana, yapacaklarını! Dayanamam bu acıya, ölüyorum, öldüm, gömdüler beni! Diriltmek isteyen, yok mu beni, versinler paracıklarımı geri, ya da kimin aldığı söylensin. Ne var, ne var? Ne diyorsunuz ? Kimse yokmuş. Bu işi yapan bir hayli pusuda beklemiş, fırsat kollamış olmalı, ben tam di yezit oğlumla konuşurken yapmış yapacağını. Haydi durma git! Git, adalete başvur, sorguya çektir bütün evi. Hizmetçi kadınları, uşakları, oğlunu, kızını hatta kendini bile! Nedir bu kalabalık? Ne diye toplanmışlar buraya, kimin yüzüne baksam bir kuşku sarıyor içimi. Hepsi hırsızmış gibi geliyor bana. Ne o? Ne konuşuyorlar ? Hırsızı mı görmüşler ? Nedir o yukarıdaki gürültü ? Hırsız orada mı yoksa? Ne olur, söyleyin bir gören varsa, Allah Rızası için söylesin Aranızda mı saklı yoksa? Hepsi bana bakıp bakıp gülüyor. Görürsünüz hepsinin parmağı var bu hırsızlıkta. Hadi, gelsin çabuk jandarmalar, polisler, tüfekler, hakimler, mahkemeler, işkenceler, darağaçları, cellatlar! Astıracağım, bütün dünyayı astıracağım. Yine de paramı bulamazsam kendi kendimi asacağım !