winston

sevgili winston,

hatırlar mısın seninle ilk karşılaştığımız günü? çok soğuk bir kış akşamıydı ama anlatılmaz, daha önce yaşanılmamış derecede soğuk bir ocak günüydü.
soğunun verdiği titreme ile en yakın arkadaşın olacak insan bana dedi ki "çek bir tane"; işte seni ilk gördüğüm gün o gündü. zamanla birbirimize alıştık ve ben öyle bir hale gelmiştim ki winston, sensiz yapamaz bir haldeydim. bakkala gidip " bir kısa winston soft alabilirmiyim?" cümlesini belki binlerce defa kurdum suratını bir kere daha görmediğim bakkal sahiplerine veya çıraklarına. bir tiryaki olarak senden hep bir tane yedek sakladım kıyıda köşede bıraktım seni biliyorum ama o da aramızda ki fark winston bunun için üzgünüm. geceleri hep tedbirli olurdum depolardım seni, sen bana ileri görüşlülüğü öğrettin winston.
5 dal var, 3 şurada içsem 2 de yatmadan içerim tamam almaya gerek yok derdim acemiyken ama gece ne olacağını bilemezsin winston bir anda bir şey olur ve her zaman olduğu gibi seni arar ve niye ekstra bir tane daha almadım deyip kendi kendime kendimi en yakın açık bakkala, tekele veya benzinliğe nasıl atarım hesabı yaptım. tiryakin olduktan sonra nasıl olsa bir paket daha alıcam felsefesi ile her zaman 1 paket sen taşıdım.

sen benim en iyi arkadaşımsın winston ve bundan dolayı sana karşı yaptığım hiç bir saygısızlık yoktur 6 senelik geçmişimize bak. senin çocukluğunu bilirim der ya mahallenin amaçsız abileri bende senin 3.20 lira olduğun günleri bilirim. öğrencinin sigarasısın sen, efkar dağıtıcısın, biranın pezevengisin benim canımsın her şeyimsin. parasız kaldığım günler oldu farklı farklı sigaralar içtim "anadolu" bile içtim lan winston ne kadar arardım seni bilir misin nerden bileceksin amına koyim.

satırlarıma burada son verirken Winston, bir kere daha seni ne kadar çok sevdiğimi söylemek istiyorum ve şuan ailenin bir parçası olan winston light içiyorum. bu arada yeni çocuğun olmuş geçen arkadaşlardan duydum mavi paket bir sigara çıkarmısın en yakın zamanda tanışacağımızı umuyor gözlerinden öpüyorum. saygıyla.