nem kaldı

böyle parsel parsel bölünmüş dünya
bir dikili taştan gayrı nem kaldı
dost köyünden ayağımı kestiler
gözlerimde yaştan gayrı nem kaldı

yiğit geçinenler namert çıktılar
sonra ettiğine pişman çıktılar
eski dostlar bize düşman çıktılar
bir kaç tane itten gayrı nem kaldı

arsız diye diye arsız ettiler
nursuz diye diye nursuz ettiler
aç koydular beni beni
aç koydular beni hırsız ettiler
sermayemde suçtan gayrı nem kaldı

(bkz: cem karaca)