rudyard kipling

eğer

bütün etrafındakiler bir panik içine düştüğü
ve bunun sebebini senden bildikleri zaman
eğer sen kafanı dik tutabilir ve itidalini kaybetmezsen,

eğer herkes sana güvenmezken, sen kendine güvenebilir,
ve onların güvenmemesini de haklı görürsen,

eğer beklemesini bilir, ve beklemekten de yorulmazsan
veya hakkında yalan söylenir de sen yalanla iş görmezsen,
Yahut senden nefret edilir de, kendini nefrete kaptırmazsan
Bütün bunlarla beraber ne çok iyi, ne de çok akıllı görünmezsen...

Eğer tahayyül edebilir ve hayallerine esir olmazsan,
Eğer düşünebilip de düşüncelerini gaye edinirsen,

Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır,
Ve bu hokkabazlara aynı şekilde davranabilirsen,

Eğer ağzından çıkan hakikatin bazı alçaklar tarafından
Ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen,
Yahut ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başını uzüerine yıkıldığını görürsen,
Ve eğilip, yıpranmiş aletlerle onları yeniden yapabilirsen,

Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir
Ve sonra bir yazı mı, tura mı oyununda tehlikeye koyabilirsen...
Ve kaybedip yeni baştan başlayabilir,
Ve kaybın hakkında bir kelimecik olsun bir şey söylemezsen,

Eğer kalp, sinir ve damarlarını
eskidikten çok sonra bile işine yaramaya zorlayabilirsen,
Ve kendinde onlara "dayan" diye bir iradeden başka bir takat kalmadığı zaman
dayanabilirsen...

Eğer kalabalıklarda konuşup faziletini koruyabilirsen
Yahut krallarla gezip halka ait huylarını kaybetmezsen,

Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse,
Eger, -hiç birini fazla olmamak şartıyla- bütün insanları sevebilir,

Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayi
altmiş dakikalık bir mesafeyle koşup durdurabilirsen...

Yeryüzü ve bütün üstündekiler senindir.
Ve -dahası- sen bir insan olursun oğlum!...

çeviri: bülent ecevit