eski bayramlar

bayramın ilk günü erkenden kalkılır ve ailecek kahvaltı edilir. önce kime gidilecek sorusu babanın otoritesi koyması ile babaanneye gidilecek şeklinde cevaplanır. çocuklar bayramlıklarını giyer, baba takım elbisesini, anne ise en sevdiği kıyafetlerini... ve başlanır akraba ziyaretlerine. eli öpülür önce babaannenin, sonra tüm ziyaret edilen akrabaların. babaanne bayram mönüsüyle karşılar torunlarını, mendilin arasına koyduğu bayram harçlığıyla uğurlar. zamanla bu verme adeti kağıt vermeye dönüşmüş, şimdilerde ise ortadan kalkmıştır. her şey kullan at olmadı mı zaten? neden kullanılsın mendiller yıkanıp bir daha, bir daha...
artık akrabalar ziyaret edilse bile büyük bir lütuf sayılmakta, bayrama sadece tatil olarak bakılmakta. oysa bir sene görülmeyen akrabalarla görüşmek için bir fırsattır bayramlar. hatırlandığını/sevildiğini hissetmek ve hissettirmek için vesiledir... ahhh nerede o eski bayramlar.