jack white

jay-z efendiyle bi şarkı kaydetmişler, jay gitar çalmış, jack rap söylemiş (<<pitchfork'un rüyası)...

bu sene aynı zamanda white stripes'la (northern lights live dvd'si ve boxset dışında) yeni bi albüm daha çıkaracağı, nisan-mayıs gibi yeni bi dead weather albümü geleceği, bi solo albüm üzerinde çalışacağı (yoksa çalıştığı mı) ve wanda jackson ve rolling stones'a (en azından keith'le stüdyoya girmişlerdi, bi de johnny depp orada olsa, umberto eco eksik kalırdı sanırım) albüm produce edeceği gibi (haber eksenli) beklentilerimiz mevcut. bu sene fleet foxes'tan, arcade fire'dan filan da bi şeyler bekliyoduk, ama henüz hiçbir etkinliği olmayan jack white üzerinden sene değerlendirmesi yapmak yanlış olsa bile, gil scott-heron, local natives, joanna newsom, titus andronicus, owen pallett, hatta hot chip ve four tet, belki fang island (kim beklediyse) bile (onların) beklentilerin o kadar üzerine çıktılar ki, jack white için de içimiz kıpır kıpır.

yani o kadar müzik dinledim ama bu senenin bu zamanına kadar öyle güzel albümler çıktı ki, müzik tarihinin en güzel senesi, diyebilirim. dylan'ın '65'ini bile döver.

(parantez içlerini dört yaşındaki kuzenime yazdırdım - türçeyi okuduğu gibi yazmayı öğrensin diye.)

i wish we all go tallahassee...