yaran olaylar

sene 2006. bir bayram günü. kimseyle bayramlaşasım yok ama elde edeceğim hasılatı düşününce biraz da mecburiyetten bayramlaşmak zorundayım. tüm akrabalar burda.ilk kurban babam tabi. elini öper öpmez "trink" efektleriyle birlikte cebime para sıkıştırıyor. baba tabi alınmaz mı? sırada amcalarım var. aynı şekilde devam eden serüven, ailemizin en büyüğü extra grandfather dedeme geldiğinde aslında hiç parayı düşünmedim. zaten istesem de düşünemezdim çünkü "muşkkk,mouch" sesleri yüzümde yankılanırken paraya konsantre olamazdım. dedemin elini cebine attığını gördüm. herkes bana bakıyordu. dedem elini kapatarak cebime para sıkıştırken adettendir bende yok dede valla olmaz hareketi çekiyordum. ama engel olamadım cebime parayı koyuverdi. neyse yolda da bulsan sayacaksın demiş atalarımız. çıktım dışarı. mis gibi bir hava. o mutlulukla dedemin para koydugu cebime elimi attım. birden elim bozuk paraya değdi. cebimi iyice karıştırdım. yok para felan. paraya bakmak istedim. birde ne göreyim. 50 ykr yazıyor. neyse eski konuları açarak daha fazla moralim bozulsun istemiyorum. bu da böyle bir anımdır.