abelard ve heloise

"...

çünkü aşkım ölümüm oldu benim. şairlik taslamıyorum. gerçek bu:
sen olmayan her şey için ölüyüm ben.
her gün seni unutacağım diye yeminler ediyorum,
sonra seni düşünürken kendime yakalanıyorum.
zaaflarıma kızıp köpürüyorum,
sonra iyi ki zayıfım diye şükürler ediyorum.

inkar etme beni, kendini, ya da bizi.
yaz bana, gizli düşüncelerini öğreneyim.
kıskanmaya gücün varsa,
tek rakibin, öptüğüm mektupları kıskan.
küçücük bir kuş gibiyim.
havam sensin es üstüme.
küçücük bir balık gibiyim.
suyum sensin ak üstüme.
suskunluğun çöl olur bana.
suskunluğunda boğulurum.
"