ogün samast

çiçeği burnunda 19 yaşındaki eşine seslenmek istediğim katildir.

küçük kız, henüz hiçbir şeyin farkında değilsin.
çünkü öyle küçüksün ki, korkarım sadece yaşın da değil küçük olan. nasıl bir beyin yıkamayla bunu yaptın ya da o küçücük yaşında aids'ten çok daha tehlikeli faşizm hastalığına mı yakalandın, bilemiyorum ama hayallerindeki mutlu gelin olamayacaksın maalesef.

çünkü senin şimdi bir kahraman sanarak evlendiğin adam, kocaman tertemiz sevgi dolu bir kalbi, dünyaya ışık saçan bir gülüşü olan masum bir adamı öldürdü; ensesinden kalleşçe korkakça ateş ederek hem de, yüzüne bakmaya bile cesareti olmadan.
onun da bir karısı, çocukları, ailesi, sevenleri vardı, milyonlarca.

küçük kız maalesef mutlu olamayacaksın.
çünkü 50 yıl geçse de hiçbir şey onun bir katil olduğu, senin bir katille evlendiğin gerçeğini değiştirmeyecek.
çünkü bir gün bu ülke, katilleri alkışlamak yerine haddini bildiren bir topluma sahip olduğunda, sokakta yürüyemeyeceksin utançtan
çünkü ondan doğacak çocukların katilin çocukları olacak; okulda, işte, sokakta parmakla gösterilen çocuklar. sevilmeyecek çocuklar...
çünkü çiceği burnunda kocanın işlediği cinayet 1000 yıl geçse de unutulmayacak. benim çocuğum, torunum, torunumun torunu 1000 yıl geçse de lanet yağdırmaya devam edecek onun katiline, katillerine.
çünkü 1000 yıl geçse de unutulmayacak o kocaman kalpli, muhteşem gülüşlü adam!

biz unutmadıkça, sen mutsuz olacaksın.
ve uğruna hayatını feda ettiğin hastalıklı ideolojiye inandığın kadar inan ki biz hiç unutmayacağız