nefes

bu gece yakın zaman içinde ikinci kez izlediğim film.

ezbere bilmeme rağmen aynı yerlerde gerildim, aynı yerlerde hüzünlendim, aynı yerlerde güldüm.

öncelikle imdb'de aldığı puanı sonuna kadar hak ediyor.
askerlerin hikayeleri yok. çünkü onlar gidip geliyor, 45 saniyeden ibaretler bizim için. türkiye'deki erkekler için o 45 saniye olma ihtimali pekala yüksek. insan biraz empati yapınca gözü o kadar korkuyor ki. rahatsız edici derecede bir gerçekçiliği var bu filmin.

belki tek eksiği komutan ile doktor arasında birazcık klişe konuşmalar. hatta komutan her ne kadar askerlerini sahiplense de, kısa dönemlere ve uzun dönemlere fazlasıyla disiplin göstermesi pek hoş.

yıllarca sırtında mermilerle vietnam ormanını tarayan amerikan askerleri gördükten sonra leziz bir yapım olduğuna bir kez daha karar verdim...
--spoiler--
"-kaya 1 sen kredi için başvurdun mu hiç?
-hayır kaya...
-iyi başvurma, tapu istiyorlarmış.
-emredersiniz."
--spoiler--