aşk

sıradan bir gündü herşey bir anda gelişti. önce ben baktım çekinerek, sonra o çekindim ilk başlarda, belkide yakıştıramadım kendimi ona konuşamadım bir türlü. içimdeki ses tam sırası derken. ben kendimi tutar olmuştum. Yok yok odamı beni tutuyordu ne. yaşamak istiyordum sanki onu bütünleşmiş tek bir kalpte. ama nasıl ne yapmam gerekirdi. baksana oğlum ellerin titriyor onu görünce, kalbin ağzından çıkacak biraz daha hızlı atsa. git konuş diyor içimdeki ses. Tamam bugun konusmamı yapacağım ama ya kabul etmez ise. Ya oğlum saçmalama onunda gönlü var sende. oda titriyor seni görünce. oda yaklaşmak istiyor benliğinde.

Tamam Tamam Gidiyorum..

Selam şeyyy e ben.. ile başlayan konuşma gittikçe uzuyor taraflar arasında. sonrasımı. Birlikteyiz işte. O bende, ben onda tek bir kalpteyiz sonunda.

Artık benim içinde Aşk'ın değişik ifadeleri var.

onu inciteceğim diye elinden tutmaya çekinir olmuşum. Sarılamıyorum yanlış anlar diye. hafifce bırakıyorum parmak izlerimi vücudunda. Dudaklarında mühür oluyorum sonunda. ayrıldığımız an ın 10. dakikasında hüzün kaplıyor yüreğimi. Ya yarın onu göremezsem.
Ya ona bişey olursa.. kendimden vazgeçmişim ben, yeterki ona bişey olmasın diye cümleler kurar olmuşum bak.

Ben kendi yazdığım Aşk oyunumu oynuyorum. Başrolde 2 kişi
Sen ve ben.

Edit: Bok vardı bu kadar sevdik.