rengalem

kendisini yan yana yatarken çizdiği kadın uyanır uyanmaz hiç konuşmadan giyinmiş, arkadaşımın pantolonunu bulup cebinden çıkardığı paranın içinden iki adet kağıt parayı seçip gerisini cebe geri koymuş. sesinin rengi ilk kez kapıya yöneldiğinde duyulmuş: "benim iyi niyetimi sanki kendininmiş gibi kullanıyorsun. bu akşam da 5 saat dikilemem karşında, hava kararınca paydos". o anda dönmüş ve gözlerinin rengi de ilk kez o zaman görünmüş. resim karakalem olduğu için gözleri grinin iki arada bir derede tonuymuş. "senin burdan gece vakti kafe'ye kestirme yol var. o vakte kadar beni sinir etmediysen gelebilirsin", dedikten sonra kapının kolunu çevirmiş.

kapı açılır açılmaz odayı dolduran uğultu, odayı dışarının (http://en.wikipedia.org/w...File:Claude_Monet_003.jpg) malı yapmış. "yerin çok iyi, hiç değiştirme", demiş sonradan adının Vibam olduğunu öğreneceği kadın ve gürültünün geldiği yöne doğru koşmaya başlamış. kapıyı arkasından çekmemiş.

arkadaşım 4 gün sürdüğünü düşündüğü o ilk yolculuğu bittikten sonra döndüğü tozlu, sıcak ama aydınlık odasında gözlerini açar açmaz ilk farkettiği şey, o ana kadar öttüklerini farketmediği cırcır böceklerinin aynı anda susması olmuş.