nefes

doğuda görevde iken karşılaşmıştım onunla caddede, tanıdık gelmişti siması ama hatırlamamıştım, sonra konuştuk aynı lisede farklı sınıflarda olduğumuz ortaya çıktı. nasıl sarılmıştı cadde ortasında kardeşini görmüş gibi... anlam verememiştim

göreve çıkmadan önce vedalaşmaya gelirdi... bana saçma gelirdi

ne yemek istersin diye sorduğumuzda patates kızartması derdi... anlamazdık

görev dönüşü sorardık anlatmazdı, haber bile izlemezdi... gülerdik

hep keşkeleri vardı, hep kuruydu yaralıydı dudakları, hep gülerdi gözleri, siz derdi iyi ki burdasınız...

bu filme onun anlatmadıklarının bir kısmını gördüm, filmin başında dağlar gösterilirken başladım ağlamaya, komutanın karısı evine koşarken bende bittim...