nefes

insanı koltuğa çivileyen levent semerci filmi.

ilk yarısında daha çok psikolojik profiller verilirken, 2. yarıda roket karakolu vurduğu anda kanınız donuyor. korkuyu içinizde hissetmeye başlıyorsunuz. bütün amerikan yapımı hollywood filmleri, oynadığınız bütün oyunlar aklınızdan silinip gidiyor. ucuz kahramanlıklar yok, kek gibi vurulmayı bekleyen düşmanlar yok. tek başına ordu deviren adamlar yok. sadece dışarıda, orada bir yerde gerçekleşen bir baskın var, kanlı canlı tasvir edilmiş. izlerken ben olsam ne yapardım bile diyemiyorsunuz. orada kalmış kadar şokta oluyorsunuz.

işte onların durumu böyle. hala içimizde askerlikte ucuz kahramanlık yapabileceğini sanan varsa, bileti benden. izle o filmi bakalım dünyaya bakış açın değişiyor mu, değişmiyor mu?