nefes

şunu da söylemek lazım. izlenmesi zor bir film olmuş biraz, ağır bir film. bir nevi nietzsche okumak gibiydi filmi izlemek.

ağır bir psikolojisi vardı. biraz empati yapmayı becerebiliyorsanız, ki empati bu konuda zayıf kalır onu da söylemek lazım, çok zorlar sizi.

yıkık hayaller, yitik hayatlar ve emperyalizmin tost makinesinde birbirine acı çektiren iki dilim ekmeğin veya aynı cins iki halkın dramını anlatıyor.

çok da açık vermek istemiyorum, hakikaten görmeye değer, gidin ve izleyin.

bu ülkede yaşayan bütün insanların şu içinde bir gram abartı veya taraf olmayan filmi görmesi gerek.

ayrıca anlattığı şeyler de doğru. magazinel hiçbir tarafı yok.