öğrendim ki

ben de öğrendim...

öğrendim ki...
hayat her zaman dümdüz giden bir yol değilmiş
rayından çıktığında doğru yolu bulmak zaman alıyormuş.

öğrendim ki...
mutlak doğru diye bildiğim şeyler
bir anda yıkılabiliyormuş.

öğrendim ki...
aşk insanın karşısına bir defa çıktı mı
insan onun esiri oluyor,
kendisini koşulsuz ona bırakıyormuş.

öğrendim ki...
aile hayatımda en büyük hazineymiş,
ve önemli olan bu hazineyi gömmek değil
kıymetini bilip en özel yerimde saklamakmış.

öğrendim ki...
hayata nasıl bakarsam
hayat da bana öyle bakarmış.

öğrendim ki...
her şey ne kadar kötü gidiyor dediğim anda
hiç ummadığım bir şey bana hayatın
ne kadar yaşanılır olduğunu hatırlatabilirmiş.

öğrendim ki...
eldeki şeylerin kıymeti
kaybedilmeden de anlaşılabiliyormuş.

öğrendim ki...
şükretmek kalbi ferahlatıyormuş.

öğrendim ki...
bazen ağlamak, gülmekten daha mutlu ediyormuş.
yanağımdan süzülen bir damla yaş
binlerce kahkahaya bedelmiş.

öğrendim ki...
mesafeler gerçek aşkı azaltmaz
tam tersi aşıkları birbirine kenetlermiş.

öğrendim ki...
bir şeyi gerçekten istiyorsam
onun için savaşmalıymışım...

öğrendim ki...
hayallerim olmadan ben de yokmuşum.
ve hayalleri rüyalarından küçük olanlar
küçük mutluluklarla yetiniyormuş. *