baltali ilah

(#5972309) şeklinde bir entry girmiş yazar.
bazı sıkıntıları varmış, sıkıntısını sözlüğün adminine anlatmış. hatta bu sıkıntılar sözlük genelinin sıkıntıları. ve anlatırken güzel bir uslüp takınmış. bunun için takdir ettim. detaya girmiyorum entrynin kişisel yönleri olduğu için.
lakin şöyle bir kelam etmiş;

--spoiler--
bunları yazmadan önce açıkçası çok düşündüm. günlerdir düşünüyorum daha doğrusu... nasıl bir üslup kullansam, derdimi nasıl anlatsam, söylediklerimin anlaşılmasını nasıl sağlasam diye... ama sadece düşüncelerin egemen olduğu bir zihinde harekete geçmek adını verdiğimiz kavram yer almadığından ötürü, aklıma geleni, kafamda birikenleri, toparlayabildiğim kadarıyla aktarmaya başlayacağım buraya...
--spoiler--

bir sözlük yazarı, yazdığı sözlüğü öyle bir içselleştirmiş ki düşüncesinden çıkaramıyor. günlerce düşünüyor sözlüğün gidişatı hakkında ne yazabilirim diye. çok tuhaf bu. yani, nasıl oluyor da sözlük hayatınızı bu kadar kontrolü altına alabiliyor? nasıl oluyor da düşünecek sözlükten daha önemli bir şey olmuyor hayatınızda? nasıl oluyor da bir insanın hayatı sözlüğün gidişatındaki engebelerle boğuşmaya bedel tutuluyor, işte bunları anlamıyorum.

nedir ki? sözlük işte. bir yazarsındır ve buraya gelme sebebin da kendince yazmaktır. doğru olmaya zorunluluğu da yok ayrıca ki bunun en büyük örneği belki de benim. yazdığım hemen hemen hiç bir entrynin gerçekle ilgisi yok. benimle, düşüncelerimle hiçbir ilgisi yok. ee bu durumda ben sanal bir karakter miyim?

kimilerine göre evet. yazarken bunu hissediyorum ama tam olarak sanalım diyemem ben. çünkü internet ortamında yazdığım hiçbir site/sözlük benim hayatımı etkilemiyor. ayrım yapmayı biliyorum. yazdığım yerlerdeki gerginlikler, sıkıntılar, gidişatın bozukluğunu günlerce düşünürsem asıl o zaman sanal bir karakter olmaz mıyım?

hayatınızı tümüyle etkileyen bir sözlük size fayda değil zarar sağlar ancak. bunun için biraz çeki düzen vermeli kendine. ya da sözlüğü hayatının en önemli unsuru halinden, hayatının eğlence unsuruna çevirmeli. o zaman hem keyf alınır bilgisayar başında yitip giden zamandan, hem de gereksiz beyinsel aktivitelerden arınıp hayatın gerçeklerini görmeye başlayabilirsiniz.

hülasa, hayat uludağsözlük'ten ibaret değil. öyle olmadığını fark ettiğinizde bir selam yollayın bana. bir insanın daha "hayat" gerçeğini görebildiğini bilmek hoş olurdu.

not: aile önemli. kapı aralığından hiç değilse bi baksanız? güzel olurdu. hı?