bağdat caddesi

türkiye'de kapitalist sistemin niçin oturmadığını pek güzel izah eden mekan. ekonomi sistemlerini incelerken, basarisiz kapitalizm ornegi olarak gidilip gorulesi yerdir. cadde boyunca en cok is yapan yerler, bankalar. zengine, ama cok zengine hitap eden basarisiz tuccardan gecilmeyen yerdir. bu tuccar, sürümden kazanma mantigini kavrayamamistir, iki tane satayim, parayi kirayim dusuncesiyle avunmaktadir mutemadiyen. halbuki, biraz bekle turkiye genel olarak zenginleşsin, zenginler çoğalsın, ondan sonra böyle, vip tadında bir hizmete elbette gereksinim duyulacaktir.
bu adamlar para kazaniyorsa, onu da bankada faize repoya yatirdiklari paralardan kazaniyorlar. yoksa, o dukkanlar kendilerini zor donduruyor. bu da kapitalizmin en zayif noktalarindan biridir zaten; parasi olanin calismaya ihtiyaci yok, bankaya yatirir parasini pasalar gibi devirir yatar. parasi olmayanin calismasi gerek, ama o da para kazanamiyor cunku sermaye yok. ondan sonra ekonomi niye gelismiyor? nasil gelissin bagdat caddesi ekonomisiyle? sirkeci ekonomisi lazim türkiye'ye, o da ancak karaborsa oldugunda, vergi odenmediginde para getiriyor. boyle bir kisir dongunun icine gomulmus bir ekonominin git gide semiren, emegi somuren zenginlerinin cocuklari da bagdat caddesine cikip lay lay lom geziyorlar. zevksizlikten yikilan, gereksiz harcama saheseri kalitesiz cafe bar'lara oturup sacma sapan hayatlarini surduruyorlar.
demek ki neymis, fakir yada zengin olmaktan onemli seyler de varmis, akil fikir gibi...