platonik aşk

günün tüm koşuşturmacası bittiğinde, şehir uykuya dalmaya hazırlanırken ve susarken herşey, bir o kalır öylece gecenin içinde.. ondan alır gücünü, sende büyür.. büyüdükçe sığmaz yüreğine, ağzında öfke olur, sitem olur, sessiz bir kabulleniş olur.. elinde yumruk olur..sigara olur.. gözünde kan olur, yaş olur.. senden taşar her gece, odalara sığmaz.. duvarlardan geçer, açık kapılardan pencerelerden geçer de sokaklara dökülür.. sokak lambalarının altından geçer.. çatılara tırmanır..belki ona gider, o uyurken..

uyuyodur şimdi.. uyusun.. huzurludur belki.. mutlu olsun denilir..canımı bile veririm dersin.. canın onda kalır kalbin elinde.. beklersin.. gün içindeki gülüşlerden hemen sonra gelir sadece hayaliyle.. beklersin.. yorgun argın eve gelirken, mutfakta içtiğin bir bardak suyun içinde durur.. beklersin.. uykuya dalarken dua edersin.. ''o'' iyi olsun da dersin.. gerisi mühim değil..