türklük

yasaların hiçe sayıldığı, kuruş etmeyen tükürüklere satıldığı bir cumhuriyet içerisinde anayasanın varlığını kabul edip ona göre entry girmemiz ne kadar garip ise, türk toprağında nefes alan, türk toprağında buğdayını biçen, altın kesen patates soyan sırma saçlı bebeklerimizin varlığı her ne kadar reddedilse de şu kardeşlik mevkisinden çıkartılması gereken yüce bir birey olgusudur.

kişi cümle alemi hiçe sayar bu uğurda. elif türküsüyle tüyler dikenlenir, acem kızında göz yaşına bürünür. burası muşta olsa yolu yokuş da olsa, o yol tırmanılır, o şerefsizlerin ağızlarına sokulur. "kelle koparıcısı-bu zihniyetle bir yere varılmaz" nağraları ne kadar korkutmaya çalışsa da, şu yüce olgu sayesinde alnımız açık, gözümüz pek, yüreğimiz her daim kıvanç ve vatan müdafası hukukunda asil bir şekilde ileriye bakmaktadır.