vedat okyar

şahsımın nasıl gözü dönmüş holigan bir fenerli olduğu sıkça söylenir, sözlükte vakit geçirmişler arkadaşların bunu sıkça söylediğini de bilirim, bilmeyenler için bunun doğru olduğunu kabul edelim ve vedat abi için bu yazdıklarım bu minvalde değerlendirilsin.

ölümlerden sonra sıkça yaşanır bu memlekette kör ölür badem gözlü olur mevzusu. bundan sebep ki uzak dururum, sağlığında elimi sürmediğime yokluğunda da dokunmam pek. lakin şu sözlüğü açtığım bu anda öğrendiğim bu kayıp beni derin bir üzüntüye, korkunç bir sıkıntıya sevketti. vedat okyar benim gözümde türk futbolu içinde apayrı bir yerdeydi. ota boka beşiktaşlı duruşu diye ortaya çıkıp karakter şov yapan artislerin yanına hiç yakışmazdı vedat abi. hayatımda bir defa bile gazete köşesinde bir yazısını okumuşluğum yoktur; onu televizyonda yorum yaparken seyretmek bir keyifti benim için. konuşurken asla kanal değiştiremeyeceğim adamlardan biriydi. çok mu teknik bir görüştü, beşiktaş camiasına çok mu hakimdi, bilemem. bununla ilgilenmem de; benim işim değildir. lakin söylediği her kelimede, ağzından çıkan her sözde bu işi hiçbir zaman profesyonelce yapmadığını, saf bir beşiktaş aşkının kalbinde yaşadığını anlardım. ses tonunda anlatılamaz yaşanır bir beşiktaş sevgisini hissederdim. fenerbahçe için islam çupi'nin anlamı neyse beşiktaş için ban aynısını ifade ederdi rahmetli, belki de aileden atadan fenerli olmasak televizyondan seyredip beni beşiktaşlı yapacak adamların en başındaydı. kimseyle hatır gönül ilişkisi olmadı, ahbap çavuş münasebetleriyle bir yere gelmedi. üzülerek söylemek isterim ki, sevgisini kalbimde taşıdığım fenerbahçe kulübünde islam çupi'den sonra vedat abi gibi bir beyefendiye daha rastlamadım.

allah gani gani rahmet eylesin güzel abim. mekanın cennet olsun, hem şampiyonluk hem kupayla gittin cennetine, sana da bu yakışırdı.