paris katherine jackson

kocaman yüreğiyle yaptığı kısacık konuşması ve hıckırıklarıyla izleyenlerin kalbine dokunan küçük kız.
nasıl ağlamasın ki?
artık dilediği zaman yanıda gidip, sımsıkı sarılarak, yanağına sıcacık bi öpücük kondurabilmek kadar basit ( kimine göre) bir eylemi gerçekleştirebileceği babacığı artık yok.
dilediğince ağla küçük kız; çünkü büyüdüğünde bu denli rahat ağlayamayacaksın, çoğu zaman bu şansı bile bulamayıp içine akıtacaksın. sonuçta içinde acılarını yüzdürdüğün koca bi denizin olacak; ama bazen birileri ya da birşeyler tıpkı senin bize yaptığın gibi yüreğine dokunup içindeki denizi bi nebze olsa boşaltmanı sağlayacak, birazcıkta olsa hafifleyeceksin.
kısacası hayata hoşgeldin küçük kız...