nefertari

ikimiz de acemi birer aşıktık o zamanlar
sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun
bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde.
ve yağmur gibi akıp giden yıllardan
geriye ne kaldığını bilmiyordum.
seni tanıyana kadar...
ama farkındaydım yine de
ne zaman seninle olsam
tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah.

şimdi ise kırılgan mektuplar yazıyorum...
hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden...

malumun olsun ben sende ülkemi sevdim
hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri
ben sende yolları sevdim
dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı
ağaçlarla kaplı yolları..

ikimiz de acemi birer aşıktık aslında
ve çoğu defa ne yapacağımızı bilmeden
serseri dolaşırdık yollarda..

ben sende ülkemi sevdim
hüzün dolu yağmurları,mor kanatlı turnaları
ben sende rüzgarı sevdim
alıp götüren yılları,saklı kalan umutları

ben sende yolları sevdim
yüreğinden gelip geçen sevda yüklü katarları
ben sende seni sevdim
avuçlarken yüzünü
yahut dokunurken sessiz..

ne yeminler bozdum
geceler büyürken sensiz
ne yeminler bozdum
yıllar geçerken sitemsiz
ne yeminler bozdum
tarifi bile imkansız
senin için ey karagül!..