yaran olaylar

tatlı yerken 6 yaşındaki erkek kardeşim gelip dadanıyor ve koca kutunun içinden, tek bir kaşıkla yemeye koyuluyoruz tatlıyı. bu sırada kardeşim baya döküyor ve "yavaş ye lan öküz" tepkisiyle karşılaşıyor. ama nasıl şirin lan, görmen lazım. kafa falan atıyorum, o da bana çakıyor. adam gibi valla. her neyse, sonra niyeyse "tatlıyı mı daha çok seviyorsun beni mi?" şeklinde saçma bir soru soruyorum, cevabı tabi ki tatlı oluyor ve aşağıdaki diyalog yaşanıyor,

- tatlı sana abilik eder mi?
+ eder tabi
- tatlıya seni öpmesini söyle o zaman
+ tatlı öp beni
- öptü mü? hayır. abine söyle şimdi
+ öp lan
- * bak, abiler öpermiş ama tatlılar öpemezmiş
+ siktir lan tatlılar da öper
- öpemezler

***

evet aynen böyle. yediğim küfrün ardından ne olacağını merakla bekliyorum. kardeşim kutunun kapağını ağız gibi kullanarak, yanağını kutuya dayayıp "muah" sesi çıkarıyor ve "al işte öptü, n'oldu?" dercesine yüzüme bakıyor. laftan anlamaz kuldan utanmaz aygıra bakıp bakıp gülüyorum. ne diyeyim şimdi adama, "sen kendin yaptın bi kerem!" diye kavga mı çıkarayım? göt olup oturduk, tatlı artık onun abisi oldu, ben onun gözünde çok önemsizim sözlük ühühü.