platonik aşk

karşılıksız aşk...çok acı bir şey.seversin kalbini ona verirsin.onu düşünür onun için ağlarsın.kahredersin.neden böyle dersin.kendinde kusurlar ararsın.bazen bulur bazen bulamazsın.sadece seversin.onun derdini sevincini kendinde çekersin.gün gelir kalbinin çooook acıdığını hissedersin.artık acabalar yormuştur.birşeyleri kesinleştirmek istersin.eninde sonunda buda olur.sonra kabullenirsin.ama yarası kanamasada sızlar.acır yüreğin.karşılığının olmasını istemene rağmen olmamıştır...belkide hiç olmayacaktır.bir daha sevemeyeceğini düşünürsün...zamana bırakırsın yalın heyecansız yaşar gidersin işte...