1 mayıs 2009

elinde taş, cebinde çelik bilyelerle korku yaratmaya, polise saldırarak bir baltaya sap olamamanın ezikliğini tatmin etmeye kalkmaya çalışanları devrimci diye niteleyen ve onların terör ortamı oluşturma gayretlerine karşı koyan polisi suçlayan eşkıya zihniyetince zehir edilen emek ve çalışma bayramıdır. polisten kaçarken çevrede ne var ne yok kırmak gereklidir nitekim.

ara sokaklarda polisin nazik davranmadığı göstericiler hem polise saldıran hem de masum vatandaşların arabalarının ve evlerinin camlarını kıran, arabaların kapılarını tekmelerle içeri geçiren zibidiler, eşkiya özentileridir. bunlara gaz bombalarıyla müdahale edilmesi normaldir. tasim meydanındaki gibi karanfil uzatılması beklenmiyordu herhalde. hem biz o sözde hiçbirşey yapmayan gençleri biz iyi tanıyoruz. aşağıdaki resime iyi bakın işte onlardan biri:

tarih: 1 Mayıs 1996
yer: kadıköy meydanı
polis önlemi: yok denecek kadar az
netice: görsel * *
aradan geçen zaman: 13 yıl
değişen: ???
yorum: nato kafa nato mermer

not: cici örgütler cam kırmadıkları polise küfredip tarik etmedikleri için "cici" olabilirler mi? hem o kortejde dağdaki bölücü eşkiyanın siyasiuzantısı olarak nitelenen partinin temsilcileri de vardı. onlar da mı devletin işbirlikçisiydi?

(bkz: saçmalamanın bile dozunu kaçırdınız)