devrimcilik

devletin kendi kurumlarının, yıllar yılı öcüymüş gibi çekindiği, atatürk ilkelerini yeni nesillere aktarırken dile getirimekte en çok zorlandığı, sistem kaygıları ve korkular nedeni ile bahsi geçtiğinde sempatikleştirmek ve esnetmek adına kenarına çiçekli, kelebekli, süslemeli çerçeveler çizdiği, oysa türkiye cumhuriyetinin temel direğini oluşturan çıkış, noktası sayılan ilkedir.
devrim kavramında algılamalarda farklılıklar olabilir fakat devrimcilik ilkesinde devrime yüklenen anlam sürekli yenilenme, gelişme ve devinimdir. türkiye cumhuriyeti ve türk ulusunu yüceltmek için gerekli olan inkılabsa devrimcilik ilkesi inkılabtır. türkiye cumhuriyeti ve türk ulusunu yüceltmek için gerekli olan ihtilalse devrimcilik ihtilaldır. yani devrimcilik ilkesine göre "söz konusu vatansa gerisi teferruattır".
birinci dünya savaşı ve sonrası verilen mücadele de türk ulusunu, içine düştüğü vahim durumdan kurtarıp, kültürel, ekonomik, toplumsal, siyasal düzeyde dünyada mevcut olan kurulu güç sisteminin kölesi olmaktan kurtarıp bir parçası haline getirmeyi hedefleyen doğrultuda atılan adımlar devrimcilik ilkesi ile sağlanmıştır.
gerçi bu mücadele ile kazanılan tüm ulusal ve uluslararası değerlerin tamamı, kendi kişisel çıkarları uğruna siyesilerin devrimcilikten ödün vermeleri nedeni ile kapalı kapılar ardında masa başlarında yapılan pazarlıklar ile kaybedilmiş ve satılmıştır.
devrim her zaman kötü gidişatı bertaraf etmek adına zorba yöntemler kullanmak değildir. devrim çoğu zaman reformla örtüştürülmelidir. bırakın ihtilali, reformu bile kendi tekerine sokulan çomak olarak algılayanlar tarafından filizlenip yeşeren körpe çınar fidanı, zilinden sökülmeye çalışılmakta hatta sökülmüş bulunmaktadır.
(bkz: kültürel devrim)
(bkz: toplumsal devrim)
(bkz: siyasal devrim)
(bkz: ekonomik devrim)