serdar ortaç

Bu adam bir ekol oldu. yaz aylarinda spastik gibi dans etmeme, sokaklarda en guzel arabesk sesimle "yazdigim mektuplari tekker tekker yakacaakmis, cektigim mesajlari okumadan atacaaakmis" diye bagirmama vesile oldu. ben senenin cogunu yurt disinda gecirmeme ragmen, her yaz ozellikle serdar ortac'in yeni sarkilarini arastirip, kendimden gecip, ezberlemisimdir. ekol dememin sebebi de bu; kaliteli diyebilecegimiz bir muzikalite sunmuyor, dusundurucu lirikleriyle tuylerimizi urpertmiyor, ama deli gibi eglendiriyor kardesim.

ben elektronikten black metal'e kadar uzanan (dort yasimdan beri pink floyd off beybiyeh) genis bir kisisel muzik zevki yelpazesine sahibim ve bu sanatcimizin hicbir albumunu almadim, sarkisini indirmedim ama bir yere gittigimde sarkisi calarken artik klasik geyiklesmis dans tarzinda dans etmekten o kadar haz aliyorum ki, anlatamam. bu klasiklesmis geyik dans figurleri (bogulan deniz kizi, camasirlari yikamak ve ipe asmak, mezar kazma harekati) ile ortac'in muzigi birbiri icin bicilmis kaftan adeta.

Yok, gunahim kadar sevmem ama deli gibi eglendiriyor. eminim bir cogumuz ibrahim tatlises'in "agri dagi'n eteginde" sarkisina deliler gibi gulduk, her cumleyi "manıha" ile bitirmeye kastik, bir daha kendi kendimize gulduk.

ya da sadece ben egleniyorum bu sekilde, "sebebinisenhergecegezenlereacbirsor". *