football manager da yaşanan hezimetler

yaşam sebebi haline gelmiş football manager serisinin herhangi bir oyununda/tüm oyunlarında sözlük yazarlarının yaşadıkları hezimetlerdir. onlarca şampiyonluk hikayesinin, genç yetenek transferinin ardından kimsenin paylaşmak istemeyeceğidir.

şahsım adına, football manager 2006 belalı olmuştur bu alanda.

manchester united 10-1 newcastle united: newcastle takımını çalıştırırken old trafford'da yediğim tarihi farktır, bu maçın ardından 3 sezon hazımsızlık çekmiştim. iyi hatırlıyorum, çok koymuştu çünkü. maça iyi başladık, maçtan önce birsürü taktik düşündüm. hemen oyunun başında 0-1'i yakalayan taraf da biz olduk. fakat ilk yarının sonuna doğru iki oyuncumun kırmızı kart görmesi ve 10 dakikada yediğimiz üç gol beni sinirlendirmiş ve ziyadesiyle üzmüştü. 3-1 biten ilk yarının ardından ne yaptığımı şaşırmış, 8 forvetle oynayarak 7 gol daha yemiştim. arz ederim.

fc gomel 9-1 juventus: yukarıdaki neyse de, bunu anlatmaya utanıyorum harbiden, kısa geçeceğim. sanırım bir bug bu, hayır hala aklım almıyor o maçı nasıl kaybettiğimi. şampiyonlar ligi ön eleme maçı, son tur; yani elersek gruplara kalıyoruz. ilk maçımı italya'da oynuyorum ve adamları 7-2 yeniyorum. ikinci maçımı belarus'ta bu feci skorla kaybediyor, tabi ki çakallık yapıp eski save dosyasından devam ediyorum. o maçı da 4-0 kazanmış ve 11-2'lik averajla geçmiştim. her ne kadar kayıtlarda kalmasa da o skoru da asla unutamadım.

as roma 2-3 trabzonspor: hezimet sayılmaz diyeceğim, ama basbaya hezimettir bu. roma'yı çalıştırdığım dönemde, şampiyonlar ligi grubundaki son maçım. final maçı havasında, berabere kalırsak ben çıkıyorum, trabzon'un kazanması gerekiyor. enseye şaplak göte parmak, hiç kasmıyorum kendimi, ulan trabzon ne diyorum. 1-0 öne geçiyoruz. sonra bir anda maç 1-2'ye dönüyor. bir gol buluyor ve skoru eşitliyoruz. hayır, maç 2-3 bitiyor. ve ben o sene trabzon'a yenilerek, gruplardan elenmiş oluyorum. hayır önceki 5 maçta da mı oynayamamışız arkadaş, niye trabzon'da takılıyoruz? bu maçın trabzon ayağında 2-0 kazanmıştım ama. *