michael jordan

yatıyordum ki aklıma geldi kendisi kalktım, videolarını izledim.

ben bir kobe hayranıyım. kobe inanılmaz bir oyuncu. benim izleyebildiğim oyuncular içinde michael jordan'a en çok yaklaşabilen oyuncu ama hala aralarında dağlar kadar fark vardır benim için. bence bu adamı herhangi bir oyuncuyla kıyaslamaya kalkmak saçmadır.
bu adam 40 yaşında basketbola dönüp bir maçta 6 sayı attı ve tüm gazeteler efsanenin sonu diye yazdı. bir türk gazetesinin spor sayfasındaki manşet şuydu:''majestelerinin en kötü günü.'' sonra ne mi oldu? bu hayvan herif o 6 sayılık maçtan sonraki ilk maçında 51 -yazıyla elli bir- sayı attı. sonra da 40 küsür attı. bugün 50 sayı atan yok mu tabiki var. kobe 81 bile attı mesela. ama bir düşünün dünya üzerinde kaç basketbolcu kariyerinin en kötü maçını oynadıktan 2 ya da 3 gün sonra üstelik 40 yaşındayken, üstelik tüm herkes hayal kırıklığına uğramışken; nasıl bir cesaretle sahaya çıkıp sorumluluk alıp 51 sayı atabilir? kaç oyuncu bu baskıyı kaldırabilir, bu inancı gösterebilir, bu yürek kaç oyuncuda vardır? o yüzden jordan ile ilgili en sevdiğim, en beğendiğim söz şudur: ''nba'daki her oyuncunun yeteneğini jordan ile kıyaslayabilirsiniz; ama jordan'daki yüreği kimseyle kıyaslayamazsınız.''

tanım: majesteleri.