technical death metal

bir türlü ısınamadığım death metal türü. neden peki? madem sordun söyleyeyim; insan dinlerken ne yapacağını bilemediği saçma sapan bir ruh haline giriyor da ondan canım kardeşim! nasıl yani? ne demek ne yapacağını bilememek? onu da anlatayım dilim döndüğünce*... şimdi sen takıyorsun kulaklıkları, açıyorsun şarkıyı -buraya kadar bir problem olmadığına dikkatleri çekelim- hop şarkı bir başlıyor ki öyle böyle değil. "aman allahım, n'apıyorsunuz lan siz böyle! hayvan herifler!" falan diyemeden riffler birbirine giriyor, allahın cezası vokalist eşşek s.kmiş gibi bağırıyor, davulcu aynı zamanda sınır tanımayan parkinson hastaları üyesi, basçıyı da yazık koymuşlar öyle sanki insan kulağı seçebiliyormuş gibi o perdeden bu perdeye koşturuyor... ve sen bütün bu post apokaliptik kündürtme ortasında: "kafa mı salliiim? yok dur baariiiim, kesim mi lan topunuzu? allahım sana geliyorumoaeaaa!" lezzetinde göt gibi kalıyorsun afedersin! hayır parmak uçlarınla ritm tutmaya çalıştığın ender zamanlar oluyor ki sktret olmasın, fena çok fena...

burdan huzurlarınızda soruyorum afedersiniz yani insan bir meshuggah olsun, ne bileyim bir suicide silence olsun... böyle şeyler dinlenir mi lan! Gülmezler mi? Parmakla gösterip "na bu işte müzik dinlerken hıçkırık tutumuşlan, cin çarpmış arası dönüşük hareketler sergileyerek bütün mahallelinin sevgisini kazanan it" demezler mi? teknik olmuşun ama adam olamamışınlamazlar mı adama? larlar! yazıklar olsun diyor, en beğendiğiniz grubun bir sonraki albüm kapağına konu olursunuz inşalö diye de ekleyerek sonlandırıyorum bu satırları*.

not: efendi gibi cannibal corpse'umuzu dinleyelim, oturalım oturduğumuz yerde.