cenazede gülmek

Annemin cenazesinde çok güldüğüm bir an vardı.
Nisan ayının 20 si.
Hava inanılmaz fırtınalı yağışlı.
Dağın tepesinde bir mezarlık.
Önlem amacıyla yağmurluk almıştık cenazeye gelenler için.
Neyse dağıttık insanlara.
Çok sevdiğim bir abi yapmurluğu giymeye çalışıyor.
Öyle yapıyor olmuyor böyle yapıyor olmuyor.
Ne kolunu ne başını bulamıyor.
Rüzgarın etkisiyle bu daha da komik bir hal alıyor.
En sonunda dayanamadı battaniye gibi omzuna attı.
Hatırladıkça hala gülüyorum Abshsh.