antisemitizm

"Antisemitizm" sorunlu bir terimdir ve ilk olarak 1870'lerde Alman gazeteci Wilhelm Marr tarafından, kendisinin ve onun gibi diğerlerinin savunduğu Yahudilere ve Yahudiliğe karşı 'günah çıkarmadan' duyulan nefreti tanımlamak için icat edilmiştir. O dönemde Almanya'da başlayan ve kısa sürede komşu Avusturya, Macaristan, Fransa ve Rusya'ya yayılan hareket, Yahudilerin özgürleşmesine ve Yahudi olmayan topluma girmelerine karşı bilinçli bir tepkiydi. Bu anlamda bu yeni bir olgu gibi görünüyordu, çünkü ilk antisemitlerin vurgulamaya çalıştığı gibi, onlar Yahudilere dini gerekçelerle karşı değillerdi; sosyal, ekonomik, politik veya 'ırksal' düşüncelerle hareket ettiklerini iddia ediyorlardı. On dokuzuncu yüzyılın sonlarında Avrupa'daki din düşmanlığı birçok entelektüel tarafından ortaçağa özgü, gerici ve geri bir şey olarak görülüyordu. Yahudi karşıtlığı için daha tarafsız, nesnel, 'bilimsel' görünen ve liberal, aydınlanmış Zeitgeist'a uygun yeni bir paradigma oluşturmaya açıkça ihtiyaç vardı. Sonuçta Yahudiler, özgürleşmeleri sayesinde, dini farklılıklara dayalı ayrımcılığı en azından resmi olarak terk eden Avrupa toplumlarında kanun önünde eşit vatandaşlar haline gelmişlerdi. Irksal ve etnik duygulara dayanan antisemitizm bu soruna çözüm bulmayı sağladı. Yahudi karşıtları, Yahudilerin sosyal ve ulusal bir grup olarak (onları temelde yurttaşlarına karşı 'yabancı' olarak tasvir eden) sözde kalıcı, değişmeyen özelliklerine odaklanarak, Yahudi eşitliğini gayri meşru hale getirmeyi umuyorlardı. XV'i restore etmeye çalıştılar

Avrupa'da sosyal sınırlar ortadan kalkmaya başlamıştı ve sonunda Yahudileri daha önceki özgürleşmiş statülerine döndürmeyi umuyorlardı. 1880'lerdeki siyasi motivasyonlu Yahudi karşıtı kampanyanın bir parçası olarak genel kullanıma giren bir terim olan 'Antisemitizm' hiçbir zaman 'Semitlere' karşı yöneltilmedi. 'Semitik' terimi, Nuh'un üç oğlundan biri olan incil'deki Şem'den türetilmiştir ve etnik veya ırksal bir gruptan ziyade ibranice, Arapça, Aramice, Babil, Asurca ve Etiyopya dilini içeren bir grup aynı kökenli dili ifade etmektedir. Benzer şekilde, bu dönemde popüler hale gelen zıt 'Aryan' veya 'Hint-Avrupa' terimi, başlangıçta Hint-Avrupa dillerinin Hint koluna atıfta bulunuyordu. Kesin olarak konuşursak, 'Aryanlar', tarih öncesi çağlarda Hindistan'ı işgal eden ve yerli halkına boyun eğdiren, Sanskritçe ve ilgili dilleri konuşan insanlardı. Hintliler ve iranlılar 'Aryan'dı, ancak Almanlar ve Kuzey Avrupalılar kesinlikle değildi; tıpkı artık ibranice konuşmayan Avrupalı ​​Yahudilerin anlamlı bir şekilde 'Semit' olarak tanımlanamaması gibi. Bununla birlikte, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında bu sözde bilimsel saçmalık, Avrupalı ​​entelektüel seçkinler arasında bile son derece saygın hale geldi; böylece 'Aryan' ve 'Semit' arasındaki ayrım, Hıristiyan ve Yahudi arasındaki çok daha eski ayrıma kolayca aşılandı. Sonuç olarak, son yüzyılda, aslında hiçbir zaman 'Semitlere' (mesela Araplara) karşı nefret anlamına gelmeyen, daha ziyade Yahudilere karşı nefreti ifade eden mantıksız 'antisemitizm' terimi, tarih boyunca Yahudilere ve Yahudiliğe karşı her türlü düşmanlığı ifade edecek şekilde genel kullanımda kabul edilmeye başlandı.