misokinesia

beynimin alarmları kafayı yedi sonunda.
Önce mizofoni vardı 12 yaşımdan beri; şimdi 2. levela geçtik anasını satayım: Misokinesia yani görsel mizofoni ile uğraşıyorum. Kısaca açıklamak gerekirsee sesler yetmezmiş gibi artık insanların görsel hareketleri de batmaya başladı.

Birilerinin patlamış mısır veya çekirdek yiyişini, çay dolduruşunu, hatta dandik spor hareketleri vs izlemek bile midemi bulandırıyor. içimde tarif edilmez bir öfke, tiksinme ve çığlık atma isteği kopuyor.

Beynim bu sıradan anları bir tehlike alarmı gibi algılıyor ve bu durumla baş etmek beni gerçekten tüketiyor.

bu kadar estetik kaygı neyin nesi anlamış değilim ya.