insan silmek

insanın yaş aldıkça kazandığı, başta büyük kavgalarla yapmaya çalışıp beceremediği ama zamanla sessiz sedasız bir "sessize alma" sanatına dönüştürdüğü en temiz hayatta kalma becerisidir. eskiden "dur iki laf sokup öyle sileyim" hırsı varken, bünye yoruldukça tek kelime etmeden, engellemeye bile üşenip hayatından usulca çıkarma aşamasına geçiyor. hayat kalitesini tek hamlede arşa çıkaran, bittiğinde vicdan azabı değil bildiğin omuzlardan yük kalkma hissi veren, geç kalmış ama aşırı konforlu bir arınma seansıdır.