bir arabaya anlam yüklemek

ergenlik çağlarımda çok yaptığım bir şeydi.
arabama laf atanı da düşman bellerdim. ergenlik aklı.
ama dozunda olduğu sürece zararlı da değildir.

ailemizin ilk arabası. 1986 model kartal 131. 1.6 4 vites.
virajda güven vermiyordu namussuz. ama taş gibi de arabaydı. çekişi iyiydi. günümüz arabaları bunu vermez mesela.
genişti de.
ama ne oldu. lpg mahvetti güzel arabayı. hep bozuluyordu ama ucuza düzeltiyorduk.
ailemizin 2. arabası 2001 model gümüş gri bir megane 1'di. full paket. 1.6 16v rxi.
2006 yılında ben 4 yaşıma girdiğim gün babam almıştı.
o zamanlar çağına göre çok güzel bir arabaydı. çok çekiciydi. konforluydu.
ben bu arabayla da büyüdüm diyebilirim. 11 yıl.
babam tüp taktırana kadar her şey güzeldi. ama tüp malesef arabayı mahvetti.
performansı geçtim verdiği arızalar off.
dışarı çıkmaya korkuyorduk.
ama şunu diyebilirim. bu zamana kadar 3 araba sahibi olduk. bunun verdiği güveni hiçbir araba vermemişti.
2017 yılından beri fluence kullanıyoruz. o da full. 2016 model icon. 1.5 dci 110 hp manuel.
kalıbının arabası değil. ama yine konforlu ve çok yakışıklı. gözleri çok alıyor namussuz.

araba baktığın zaman 4 tekerlekli bir çelik-plastik yığınıdır. ama ihanet etmeme gibi bir özelliği var.