kadıköy

Bugün geçmişi aradığım yer.

Çok zaman olmuştu elbet. Pek ihtiyaç duymadım aslında. Ama belli bir promil sonrası nedensiz bir geçmiş arayışında buldum kendimi.

Bahariyede gezindim, olmayabilirdi pek tabi burada.

Kadife sokakta olma ihtimali daha kuvvetliydi ama orada da değildi.

Rexx zaten hak yetire, yıktılar her şeyimizi.

Sallandım zurich tem aşağı, akmara doğru.

inerken solda kafa bar a baktım yok. Sonra yılların babil cafe’sine baktım, yok.

Babilin de kafanın da olmadığını bile bile baktım ordadır belki diye. Erdal abimin Harlem e geçtiğini bile bile baktım, köşedeki pizzacı oradaydı, karşıdaki Türkü barda da öyle. Geçmiş de oralardadır belki dedim ama yok.

Hep biz değişmişiz, hep bize ait olan, kendimize dair şeyler değişmiş. Gerisi olduğu gibi yerli yerinde.

Ayrıldığımdan beri ara ara yoklarım Kadıköyü. Oradadır geçmişim ama bulamam hiç. Her mazisi olan mekana çeviririm gözlerimi yine de istemsizce, oradaymış gibi.

Bulan beri gelsin.