ilk aşk

Sanirim 9 yasinda (platonik olarak) asik oldugum cocuktu (9 yasinda olan bendim, o 12’ydi). benle konustugunda o kadar heyecanlaniyordum ki bir keresinde butun cocuklar cikolata yerken ben yemedigim icin bana “sen niye cikolata yemiyorsun” diye sordugunda “susamami mi istiyorsun?!” diye cikisip dumura ugratmistim :’) susarim diye cikolata yememeye karar vermistim cunku su icebilecegimiz yerler cok uzaktaydi. Ben de boyle bir çeşitim, bugun de cok degismis degil tepkilerim aska ve hayata karsi.

Sonuc: forever alone.

Edit: ben 10, o 13 yasindaydi (bu bilginin neye faydasi var, neyse..)