carpe diem

ben buna inanmiyorum. tabi ki bugune hakkini vermeye inaniyorum ama ozel hayatta carpe dieme inanmiyorum.

birinin esini ya da sevgilisini calmak,
yarini olmayacagini bildigin herhangi bir sey yasamak
gibi seylere inanmiyorum.
misal yakisikli bi cocuk olsun, aranizda bir hoslanti olsun, gelecek icin orda olmayacak olsun ve seni yataga goturmeye calissin. birkac guzel saat icin deger mi? biz insaniz. cok hassas ruhlarimiz var. enerjimizi baska enerjilerle uzun soluklu bi sey vaat etmedigi surece karistirmamali, mahremimizi-en ozelimizi kolay kolay kimseye acmamaliyiz.

ben ozel hayatimda carpe diemci degilim.
cok hassas bi ruhum var, iradem var, beynim var. ben hayvani durtulerle hareket eden degil, ozel bir ruhtan insanim.

konu hakkinda kesin ve son yorumumdur.