osmanlı torunu olmak

gerçekten torunu olmadığı hâlde bu kelimeyi kullanma alışkanlığını gösterenler rövanşist siyaset türünün ürettiği insan tipidir.

bu söz grubu öncel rejimin güncelden almak istediği intikamın peşinde olan insanların seçtiği slogandır. bu kişilerin osmanlı hanedanından olmamaları ve dolayısıyla torun olmamaları bir yana, hanedan soyundan gelen kişilerin peşlerinden gidip onlara biat ettikleri ve hülyalar kurdukları görülür. esasında bu da osmanlı'nın tanzimat döneminden beri yaşadığı sıkıntının farklı bir boyutudur. insanlar kendilerini kurtaracak cesaret ve birikime sahip değildirler. bundan ötürü kurtuluşu üstün gördükleri kişi ve topluluklarda görürler. bu topluluklar çoğu zaman ya seküler görünümlü kişiler/gruplar yahut muhafazakar/dindar görünümlü kişiler/gruplar olmaktadır. yani insanlar elitlere güvenmektedir. bundan ötürü türkiye'deki devrimsel/dönüşümsel süreçler her daim yukarıdan aşağı oluşmuştur. yani elitler mücadele etmiş, elitler gerçekleştirmiştir. halk, bu elitler arasında safını seçerek meseleye dahil olmuştur.