selanikliler

yeni ahit'in bir bölümü. birinci ve ikinci mektup olarak iki bölümden oluşur.

birinci mektup:

Pavlos ikinci haber gezisinde Makedonya'nın merkezi Selanik kentine uğradı. Tanrı haberini yayarken ağır saldırıyla karşılaştığından kentten ayrılma zorunda kaldı (Habercilerin işleri 17:1-10). Kısa sürede Selanik'te bir topluluk oluşmuştu. Yeni inanlılar daha başlangıçta ruhsal bir yöneticiden yoksundur. Duruma çok üzülen Pavlos Atina'dayken, öğrenci Timoteos'u oraya gönderdi (I.Selanikliler 3:1,2; Habercilerin işleri 17:15,16). Timoteos yolculuğunu bitirip Korintos'a döndüğünde, Selanik topluluğuna ilişkin sevinçli haberler iletti Pavlos'a (I.Selanikliler 3:6; Habercilerin işleri 18:5).

Oradaki inanlılar baskı ve saldırı karşısında gevşeyecek yerde dinçleşmişler, zorluklarını metinleşmeye ileten bir basamak kılmışlar. Mesih'e bağlılıklarında güçlenmiş, sağlam bir kilise topluluğu olarak Sevinç Getirici Haber'i (incil'i) başkalarıyla paylaşmaya koyulmuşlar. Sadece, haberci Pavlos'tan öğrenmek istedikleri belirli incelikler çıkmış karşılarına. Özellikle isa Mesih'in ikinci gelişi ve Pavlos'un ayrılışından bu yana ölenlerin durumu kendilerini ilgilendiriyor. Pavlos Tanrı esinlemesiyle Korintos’tan Selanik topluluğuna ilk mektubu başlıca bu konulara eğilerek yazdı (Habercilerin işleri 18:1).

ikinci mektup:

Haberci Pavlos'un bu topluluğa yazdığı ilk mektubun ardından buradaki inanlıların yeniden bilgi istemesi üzerine Pavlos Tanrı esinlemesiyle ikinci mektubu kaleme aldı. 53-54 yıllarında yazılan bu iki mektup Pavlos'un kilise topluluklarına yazmış olduğu on üç mektubun ilk ikisidir. Her iki mektubun ana konusu, kilise topluluklarını yakından ilgilendiren eskatologya (çağın sonu) konusudur. Bu parlak olayın ışığında Mesih bağlısına düşen sorumluluk, yaşam kutsallığında, çalışkanlıkta ve sağlıklı ilişkilerde imanın kanıtını çevredeki insanlara göstermektir.