proses

tasarlama süreci çok öğretici.

parfüm işinde kafayı yiyip proses araştırmaya başladıktan sonra bir dünya yeni şey öğrendim. En son 15 yıl önce gördüğüm kimya derslerindeki kırıntılardan yola çıkıp bir dünya döküman okudum. Üzerine oturup videolardan tekrar kimya formüllerini öğrenmeye başladım.

Vizkozite, akışkanlar mekaniği, fizik vs derken mühendislik fakültesi birinci sınıfa dönmüş, yıllar yıllar önce hazırlandığım bir sınava dair konuları hatırlamaya çalışır gibiyim. Ama o zamanlar sadece teorik bildiğim şeyler şimdi kafamda baya bir yerlere oturmaya başladı.

Uzmanı olmadığım bir temel bilimde ingilizce bilimsel makaleleri çevirmek zorunda kaldım ki, işin en zor yanı, bazen onca çabanın sonunda kafadaki bir soruya cevap bulamamak. Çünkü merak ettiğin prosese dair doğrudan bilimsel çalışma yok. ilgili sayılabilecek konulardan cımbızla bilgi çekmeye çalışıyorsun.

Biri gelip şu kitabı edin, şu videoyu izle, şu makaleyi çevir, demeyeceğinden; ‘ulan ben olsam prosesi nasıl hazırlardım’ diye mantık yürütmek baya zorlayıcı ama bir o kadar da öğretici bir şey. Başından beri varsayımlarımın en az %90’ı boşa gitti ama her yanlış yeni bir varsayıma götürüyor ve her seferinde bir şey nasıl yapılmaz’ı öğrenmenin ne denli değerli olduğunu fark ediyorum.

Belki Konuyu çok iyi bilen bir kimyacıdan (ki türkiye’de sanmıyorum öyle biri yaşıyor olsun) 2-3 saatte edinilebilecek bilgi için haftalardır boğuşuyorum. Doğrudan işime yarayacak bilgileri edinebileceğim, dahası, analiz robotlarıyla çok hızlı bir şekilde sorularıma cevap verebilecek gibi gözüken (en azından iddiası öyle olan) tek bir şirket web sitesi gördüm, onun da üyelik maliyeti aylık 2000 euro civarı, tamamen profesyonel kimyagerler için.

O parayı gözden çıkartsam bunca şey öğrenmenin getirdiği faydanın onda biri kadar fayda sağlayamazdım herhalde.

Bilmemek ama yapmak zorunda hissetmek yaratıcılığı acayip güçlendiriyor.