abiler

du bi anımı anlatayım sözlükte, ya bismil, pardon pardon, ya marksillah;

birgün abiler bi toplantı edeceklerdi, bizi de götürdüler mutfağa. neyse, canım sıkıldı benim, dedim radyo açayım, o zamanlar da ortaokul-lise geçiş dönemi, yeni yeni yabancı müziğe heves etmişiz. açtım, bi kadın şarkı söylüyor, kim hatırlamıyorum. mesut vardı, daha kıdemli abilerde, demez mi zed kapat müziği günah diye. neden abi dedim? abi hem müzik dinliyorsun, hem ecnebi, üstelik de kadın sesinden bir de. lan oğlum kadın olmuşsa n'olmuş demiş bulundum buna. abiler günah olduğunu söylemiş, baya da uzun bi nutuk çekmişler 'gavur' müzikleri konusunda meğer. neyse salça olmamak için uzatmadım ben de, kapattım. o zamanlar, abilere gittikten sonra 5 vakit namazdayız bi de, mümin style. lan dedim sonra kendime, iyi hoş dua ediyoruz, secde ediyoruz da, ne demiş şu allah hele bi bakalım, doğru mu diyor bizim mesut, kafama yatmayan bi iki şeyle daha karşılaşmıştım gene o dönemlerde, baya akla ters kelamlar ediyordu bu arkadaşlar, dedim bu kadar saçmalayabilir mi islamiyet.. bakış o bakış, önce abiler, sonra din, en son da allah aklımın kapısının önüne kondular.