bu yaştan sonra

insanın kendi kendisinin hevesini kursağında bırakması için söylediği yegane söz.
bu durum muvacehesinde meseleyi el alalım.

çok sevdiğim Oruç Aruoba şöyle diyor;

--spoiler--
Kişi, hep, kendi yaptıklarıyla,
olmayı istediği 'kişi' ile 'kendisi' arasına
setler çeker.

Kişi, kendi kendisine, hep, engel olandır.

Kişinin 'olmak istediği' ile 'kendisi' arasında,
kendi durur...

Kişi, kendi kendisinin engelidir.
--spoiler--

ud çok severim. bundan seneler seneler mukaddem, eski evimizin arka sokağında yürüyorum, biraz yol aldıktan sonra terzi dükkanına denk geldim. camekanında "ud dersi verilir" yazılı afiş vardı. birkaç adım daha attım, durdum, terziye yönelir gibi olup, sonra tekrar yoluma koyuldum.

bi' merhaba deyip, nedir nasıl olur, ne yapabiliriz?" diye sormadım bile. o yaştan sonra ud mu öğrenilir? yaşım da taş çatlasın 20. ilik gibi oğlanım tabii.

halen içimde ukdedir. bir köşede dertli dertli tıngırdatsam fena mı olurdu?

fakat yaş olmuş 30. bu yaştan sonra...