intihar etmek

tamamen kafamda canlandırmaya çalıştım. varsayalım ki intihar ettim. sonuçları ne olacak ? hayatın getirmesi muhtemel hoş sürprizleri, artık pek inanmasam da, yaşayamayacağım - ki zaten hep başkaları yaşıyor o sürprizleri ayrı konu - ve babam ve kardeşimle birlikte en fazla 3-4 akrabam üzülecek. biri sosyal medyadan fotoğrafımı paylaşacak, sözümü kesmeyi ve beni dinlememeyi huy edinmiş erkeklerle kalbime ve yatağıma girmekten özellikle kaçan, onu bırakın bir kahve eşliğinde sohbeti bile çok gören kadınlar üzüntülerini paylaşacak ve bir hafta sonra herkes unutacak.
bu yüzden intihar gereksizdir.
ancak en küçük keyiflerin bile sürekli zamlandığı, hayallerini gerçekleştiremediğin, istediğin kadınla çıkıp yatamadığın, istediğin ülkelere gidemediğin, saygısızlık, kötü niyet, bencilliğin çoğu insan için normal hale geldiği bir hayat da pek tatmin edici ve ideal gözükmüyor gözüme.
intihar yanlıştır. kimse tartışamaz. ancak bedenini ve ruhunu tatmin edemediğin, depresyon, öfke ve bezmişliğin rutininin yerini aldığı bir hayat yaşamak da insanın canını sıkıyor.